به گزارش ابرامباد، دیدار تیم‌های تراکتور و پرسپولیس در مرحله یک شانزدهم جام حذفی که در تبریز برگزار شد، برخلاف پیش‌بینی‌ها، صحنه‌ای نامناسب را به نمایش گذاشت که در تاریخ فوتبال کشور بی‌سابقه بود.اگرچه توهین‌ها و الفاظ رکیک سال‌هاست که فضای ورزشگاه‌ها را مسموم کرده است، اما آنچه در استادیوم یادگار تبریز رخ داد، ابعاد جدیدی به این ناهنجاری بخشید.
در این بازی، یک چهره سرشناس و محترم که اصالت تبریزی دارد و از دل همین مردم برخاسته، مورد توهین قرار گرفت. پیش از آغاز سوت مسابقه، ویدئوهایی در فضای مجازی منتشر شد که به دلیل محتوای نامناسب، قابلیت پخش در رسانه‌های رسمی را نداشت. این ویدئوها حاوی شعارها و الفاظ رکیک هواداران تراکتور علیه پرسپولیس و برخی بازیکنان آن بود که اوج آن، ناسزاگویی بی‌سابقه به کریم باقری، اسطوره اخلاق فوتبال ایران بود.
عمق فاجعه در ورزشگاه تبریز آنجا بود که در میان تمامی توهین‌ها و شعارهای ناپسند علیه چند بازیکن پرسپولیس، نامی محترم و شناخته‌شده نیز هدف قرار گرفت. کریم باقری، نه تنها برای پرسپولیس بلکه برای کل فوتبال ایران یک افتخار و الگو به شمار می‌آید. او در طول سالیان متمادی، چه در دوران بازیگری و چه در کسوت مربیگری، با تلاش، فروتنی و رفتار منحصربه‌فردش، قلب میلیون‌ها ایرانی را به دست آورده است. شخصیت او از معدود چهره‌هایی است که همواره نمونه‌ای از اخلاق و منش پهلوانی بوده است.
کریم باقری، متولد یکم اسفندماه ۱۳۵۲ است. او با به ثمر رساندن ۵۰ گل ملی، چهارمین گلزن برتر تاریخ تیم ملی ایران محسوب می‌شود و پرگل‌ترین هافبک تخصصی جهان در بازی‌های ملی است. همچنین وی به عنوان مرد اخلاق دهه هشتاد فوتبال ایران برگزیده شد.
باقری مسیر فوتبالی خود را از تیم تراکتورسازی آغاز کرد. او نخستین بار در هفته پنجم لیگ آزادگان و در حالی که تنها ۱۷ سال داشت، در ورزشگاه آزادی مقابل استقلال به میدان رفت. در ابتدای دوران ورزشی خود، باقری در پست دفاعی بازی می‌کرد. در اولین فصل حضورش در تراکتورسازی، ۱۵ بازی انجام داد و یک گل به ثمر رساند که از روی نقطه پنالتی وارد دروازه سپاهان شد. در فصل دوم، به تیم جوانان دعوت شد.
در سال ۱۳۷۳، باقری به تیم کشاورز پیوست و پس از درخشش در این تیم، به تیم ملی فوتبال ایران راه یافت. در بازی‌های مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۴، پس از عملکردی نه چندان مطلوب در پست دفاعی، به خط میانی منتقل شد و همین تغییر پست، نقطه آغاز درخشش او در سن ۲۱ سالگی بود.
زمستان سال ۱۳۷۴ شاهد پیوستن کریم باقری به باشگاه پرسپولیس بود. در سال ۱۳۷۵، او نمایش‌های خیره‌کننده‌ای در بازی‌های ملی از خود نشان داد و یکی از سه بازیکن برتر ایران در جام ملت‌های آسیا بود. باقری تنها یک فصل در پرسپولیس بازی کرد و پس از قهرمانی با این تیم، به عنوان یکی از اولین بازیکنان نسل جدید فوتبال ایران، راهی اروپا و کشور آلمان شد.
در تابستان ۱۳۷۶ (سال ۱۹۹۷ میلادی)، باقری به همراه علی دایی به تیم آرمینیا بیله‌فلد پیوست. او در هفته دوم بوندس‌لیگا مقابل اشتوتگارت، اولین تجربه خود در این لیگ را کسب کرد و در هفته بیستم در برابر کارلسروهه، اولین گلش را به ثمر رساند. باقری در ۱۸ بازی برای آرمینیا بیله‌فلد به میدان رفت و ۳ گل زد. پس از پایان رقابت‌های بوندس‌لیگا، او به همراه دایی و تیم آرمینیا بیله‌فلد به لیگ دسته دوم سقوط کرد. در دومین فصل حضورش در این تیم، ۲۲ بار در لیگ دسته دوم به میدان رفت و ۲ گل به ثمر رساند. پس از بازگشت آرمینیا بیله‌فلد به بوندس‌لیگای اول، باقری نیم‌فصلی دیگر در این تیم ماند و سپس دوباره به پرسپولیس بازگشت. پس از این دوره، او راهی فوتبال امارات شد.
در سال ۲۰۰۰ میلادی، کریم باقری به صورت قرضی و برای نیم‌فصل، برای باشگاه النصر امارات بازی کرد و در مدت کوتاه حضورش، عملکرد بسیار خوبی داشت. در همین زمان، چارلتون انگلیس به عملکرد باقری علاقه‌مند شد و او به عنوان اولین بازیکن آسیایی به لیگ برتر انگلیس پیوست.
باقری در سال ۲۰۰۰ میلادی به عضویت تیم چارلتون انگلستان درآمد، اما تنها یک بار توانست در ترکیب اصلی این تیم قرار گیرد. با وجود قرارداد سه‌ساله، او در پایان همان فصل از این تیم جدا شد.
پس از پایان مسابقات مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۲، کریم باقری به عنوان گران‌ترین بازیکن تاریخ السد تا آن زمان، به این تیم قطری ملحق شد. او در جام باشگاه‌های عرب، در ۵ بازی ۵ گل به ثمر رساند و به عنوان بهترین بازیکن این تورنمنت انتخاب شد. باقری در لیگ قطر نیز در ۱۱ بازی ۵ بار برای السد گلزنی کرد.
پس از بازگشت به فوتبال ایران، کریم باقری از سال ۱۳۸۱ تا ۱۳۸۹ در لیگ برتر برای پرسپولیس به میدان رفت و ۲۹ گل برای این تیم به ثمر رساند. با خداحافظی افشین پیروانی و بهروز رهبری‌فر، از فصل ۸۴ بازوبند کاپیتانی پرسپولیس به او رسید. کریم باقری در هشتم آذر ماه سال ۱۳۸۹ در یک بازی دوستانه بین ایران و برزیل، برای همیشه از دنیای فوتبال خداحافظی کرد.
در حالی که هواداران تبریزی با شعارهای ناپسند، این اسطوره همشهری خود را آماج حملات قرار دادند، خود کریم باقری حتی در گذشته هرگز حاضر نشد با پیراهن پرسپولیس مقابل تیم شهرش به میدان برود. در لیگ نهم فوتبال ایران، او مقابل تیم زادگاهش، تراکتور بازی نکرد. باقری در مصاحبه‌ای درباره دلایل عدم حضورش در برابر تراکتورسازی گفته بود: «چند سالی می‌شود که هیچ وقت مقابل تراکتورسازی بازی نکرده‌ام. من احترام خاصی برای مردم شهرم و هواداران تیم تراکتورسازی که خاطرات زیادی از آن دارم قائل هستم و دلیلم برای بازی نکردن مقابل تیم سابقم همین بوده است.» باقری در بازی رفت پرسپولیس مقابل تراکتورسازی در تهران نیز غایب بود.
برای کریم باقری که همواره به زادگاه و شهرش احترام ویژه‌ای قائل بوده، بازی با تراکتور همیشه حال‌وهوای خاصی دارد. اما هواداران تراکتور، درست در نقطه مقابل تعصب و احترام به این اسطوره قرار گرفتند و به او توهین کردند. این ناسزاگویی‌ها به مرد آرام و محجوب نیمکت پرسپولیس، موجی از واکنش‌های مختلف را به دنبال داشت. واکنش‌هایی که ای کاش هرگز دلیلی برای بیانشان وجود نداشت.
