به گزارش ابرامباد، با وجود کاهش جزئی در معاملات روز جمعه، هر دو شاخص اصلی نفت خام، یعنی برنت و WTI، هفته گذشته را برای اولین بار از ماه مه با قیمتی بالای ۱۰۰ دلار به پایان رساندند که نشان‌دهنده پایداری نسبی قیمت‌ها در بازارهای جهانی است.گزارش‌های تازه از جمله تحلیل رویترز، نشان می‌دهد که عوامل متعددی مانند کاهش عرضه از خاورمیانه، حملات به تأسیسات نفتی در مناطق حساس، و اختلال در مسیرهای کلیدی کشتیرانی، ریسک افزایش مستمر قیمت‌ها را تشدید کرده است. در همین حال، گمانه‌زنی‌ها درباره احتمال آغاز مذاکرات برای تضمین امنیت عبور نفت از تنگه هرمز، تا حدی از صعود بیشتر قیمت‌ها در پایان هفته جلوگیری کرد.
مایک ویرث، مدیرعامل شرکت شورون، با صدور هشداری مهم، اعلام کرده است که ذخایر استراتژیک نفتی که در ماه‌های اخیر برای مقابله با جهش قیمت‌ها به کار گرفته شده بود، اکنون به میزان قابل توجهی کاهش یافته‌اند. این وضعیت می‌تواند در آینده نزدیک به تشدید فشار صعودی بر قیمت جهانی نفت منجر شود.
همچنین بر اساس گزارش فایننشال‌تایمز، در هفته‌ای که گذشت، قیمت نفت تا ۱۰۸ دلار نیز بالا رفت. تداوم اختلال در صادرات نفت از منطقه خلیج فارس و نگرانی‌های مربوط به وضعیت تنگه هرمز، همچنان عامل اصلی فشار بر بازار هستند. در کنار این چالش‌ها، تلاش‌های دیپلماتیک برای مذاکره بر سر امنیت ناوبری در هرمز در جریان است که موفقیت احتمالی آن می‌تواند بخشی از «حق بیمه ریسک» قیمت نفت را کاهش دهد.
با این حال، برخی نهادهای مالی دیدگاه بلندمدت متفاوتی دارند. گلدمن ساکس، برخلاف سناریوی جهش پایدار، پیش‌بینی بلندمدت خود را بسیار پایین‌تر از سطوح فعلی قرار داده است. بر اساس گزارش Axios، این بانک پیش‌بینی می‌کند که قیمت نفت برنت تا پایان سال ۲۰۲۶ به حدود ۸۵ دلار و متوسط آن در سال ۲۰۲۷ به حدود ۸۰ دلار برسد. البته این پیش‌بینی مشروط به بازگشت وضعیت عادی به جریان عرضه نفت در خلیج فارس است. بنابراین، هدف گلدمن برای پایان سال را نباید به عنوان پیش‌بینی قیمت برای هفته آینده تلقی کرد؛ بلکه نشان‌دهنده انتظار این بانک برای عدم پایداری جهش فعلی در صورت کاهش تنش‌هاست.
اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA) نیز در گزارش نهم سپتامبر خود، برآوردهای قبلی را افزایش داده و متوسط قیمت برنت در سال ۲۰۲۶ را حدود ۹۱ دلار و WTI را ۸۴.۶۵ دلار پیش‌بینی کرده است. EIA دلیل اصلی افزایش این برآوردها را کاهش شدید ذخایر جهانی و اختلال در عرضه از منطقه خاورمیانه عنوان کرده است.
