به گزارش ابرامباد، جیانی اینفانتینو، رئیس فدراسیون جهانی فوتبال (فیفا)، این روزها با موج فزاینده‌ای از فشارها برای کناره‌گیری از سمت خود روبروست.اعضای شورای فیفا که از عملکرد او ناراضی‌اند، در تلاشند تا با برگزاری مجمع عمومی فوق‌العاده، طرح استعفای اجباری او را به رأی بگذارند و جایگاه ریاستش را به چالش بکشند.
این تحرکات پس از شکست طرح جنجالی واگذاری بخشی از حقوق تجاری جام جهانی به سرمایه‌گذاران خصوصی شدت گرفت. پروژه‌ای که با مقاومت شدید فدراسیون‌ها و کنفدراسیون‌های فوتبال مواجه شد و اینفانتینو را مجبور به عقب‌نشینی کرد. اما مخالفت‌ها با او ریشه‌های عمیق‌تری دارد و حتی پیش از این ماجرا آغاز شده بود.
یکی از بزرگترین رسوایی‌ها، بخشش کارت قرمز بازیکن آمریکایی، فولارین بالوگان، در جریان جام جهانی ۲۰۲۶ (بر اساس گزارش‌های موجود) بود که گفته می‌شود با تماس‌های مکرر دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، صورت گرفت. این تصمیم بی‌سابقه و حیرت‌انگیز اعتراض رسمی فدراسیون فوتبال نروژ را نیز در پی داشت و اعضای معترض شورای فیفا خواستار بررسی مستقل این ماجرا هستند.
فدراسیون فوتبال ولز نخستین نهادی بود که با صدور بیانیه‌ای، صراحتاً از اینفانتینو سلب حمایت کرد. این فدراسیون دلیل این اقدام را «ناکامی‌های اخیر در حکمرانی، مدیریت، رهبری، ارزش‌ها، ارتباط با ذینفعان و قضاوت صحیح» عنوان کرد و گفت که اعتمادش به ادامه حضور اینفانتینو در رأس فوتبال جهان از بین رفته است.
بر اساس اساسنامه فیفا، برای برگزاری مجمع عمومی فوق‌العاده، حمایت ۱۹ نفر از ۳۷ عضو شورای فیفا ضروری است. پیش از ماجرای واگذاری حقوق تجاری جام جهانی، تعداد مخالفان اینفانتینو از ۱۰ نفر فراتر رفته بود و عقب‌نشینی اخیر او، عزم مخالفان را برای پیشبرد طرح استعفایش راسخ‌تر کرده است. در حال حاضر، ۱۴ عضو شورای فیفا از کنفدراسیون‌های یوفا و کونکاکاف خواهان استعفای او هستند و تنها به ۵ رأی دیگر نیاز دارند تا فیفا را مجبور به تشکیل این مجمع کنند. کنفدراسیون فوتبال آسیا دارای ۷ رأی در شورا است و یوفا و کونکاکاف باید بتوانند حمایت ۵ فدراسیون آسیایی را جلب کنند تا طرح اخراج اینفانتینو به نتیجه برسد.
عرصه بر رئیس فیفا که متهم به فساد است، هر لحظه تنگ‌تر می‌شود. جامعه جهانی فوتبال به وضوح نشان داده که دیگر تحمل مدیریت ناکارآمد و تصمیمات بحث‌برانگیز او را ندارد. رسوایی سهمیه‌های خصوصی و تلاش برای خصوصی‌سازی جام جهانی چنان بازتاب گسترده‌ای داشت که اینفانتینو چاره‌ای جز صرف‌نظر کردن از این طرح‌ها نداشت. با این حال، کنار گذاشتن ایده‌های اقتصادی شرم‌آور، ممکن است پایان ماجرا برای او نباشد؛ او اکنون بیش از هر زمان دیگری تحت فشار برای استعفا قرار دارد و حتی زمزمه‌هایی مبنی بر عدم رأی اعتماد به او برای باقی ماندن در این پست شنیده می‌شود.
جیانی اینفانتینو در باتلاقی گرفتار آمده که حاصل تصمیمات خودساخته اوست؛ تصمیماتی که به نظر می‌رسد تنها هدفشان تبدیل فوتبال به یک ماشین پول‌سازی بوده است. هرچند کسی نمی‌تواند از ماهیت پول‌ساز بودن فوتبال انتقاد کند، اما گره زدن تمام هویت این ورزش به اسکناس آن هم به هوای منافع شخصی خود و نزدیکان، جامعه فوتبال را به نقطه تنفر از مدیریت فعلی رسانده است.
او که در توهم تبدیل شدن به یک «رهبر جهانی» غرق شده بود، مردی است که ادعا می‌کند جام جهانی را به ابزاری برای صلح تبدیل کرده، اما در عمل، مجیزگوی ترامپ بود و شرایط ناعادلانه‌ای را برای تیم ملی ایران رقم زد. چگونه می‌توان فراموش کرد که او برای بخشش کارت قرمز یک بازیکن آمریکایی، تمام قوانین و ضوابط فوتبال را زیر پا گذاشت، تنها با یک تماس تلفنی از رئیس جمهور آمریکا؟ دنیای فوتبال دیگر تاب تحمل چنین مدیریتی ضعیف، مطیع، چاپلوس، وابسته و ناامیدکننده را ندارد.
سناریوهای ماندن اینفانتینو در رأس فیفا بسیار محدود به نظر می‌رسند. او یا باید استعفا دهد و یا فیفا را با خود به قهقرا می‌کشد؛ تا جایی که شاید دیگر هیچ کنفدراسیونی در تورنمنت‌های فیفا شرکت نکند. شمارش معکوس برای سقوط این چهره ناکارآمد که در فوتبال هدفی جز تجارت نداشت، آغاز شده است. شاید بار دیگر همان جمله معروف مهدی تاج در ذهن اینفانتینو تداعی شود و او در این روزهای سخت تنهایی، گوشی تلفن را بردارد و با همتایش در فدراسیون ایران تماس بگیرد و بگوید: «میدی، کوجایی؟!»
