
به گزارش ابرامباد، اخیراً پلتفرمی مجازی با عنوان «علاج» فعالیت خود را آغاز کرده که به انتشار عکسها و جزئیاتی از ایرانیان میپردازد که از دید گردانندگان ناشناس آن، به «وطنفروشی» متهم هستند.این رویداد در حالی رخ میدهد که پس از درگیریها و حملات اخیر از سوی آمریکا و اسرائیل علیه ایران، بسیاری از هموطنان مقیم خارج از کشور، حمایت خود را از میهن ابراز داشته و موجی از تمایل به بازگشت به کشور شکل گرفته است. به عنوان مثال، محسن نامجو اخیراً به ایران بازگشته و مسعود بهنود نیز پیشتر خبر از قصد خود برای بازگشت داده بود. این وضعیت سوالاتی را مطرح میکند: چه نیروهایی در پس پرده این وبسایت قرار دارند و هدفشان از ممانعت از بازگشت نخبگان و سرمایههای اجتماعی چیست؟ تعریف واقعی «وطنفروشی» کدام است و چرا با چنین اتهاماتی، جامعه به سمت دوقطبی شدن سوق داده میشود؟
بسیاری از کسانی که خود را وطنپرست مینامند، در حقیقت عامل خانهنشینی یا فرار وطنخواهان بودهاند
غلامعلی جعفرزاده ایمنآبادی، از نمایندگان پیشین مجلس، در اظهاراتی پیرامون وبسایت «علاج» و برچسبزنیهای آن به افراد، اشاره کرد که واژه «وطنفروشی» ابزاری در دست عدهای شده است تا به دلخواه خود، اشخاص را متهم یا تبرئه کنند. او با تأکید بر لزوم ریشهیابی مشکلات به جای پرداختن صرف به پیامدها، افزود: «اغلب کسانی که در داخل کشور مسبب وطنفروشی هستند، کسانی بودهاند که وطنپرستان واقعی را به انزوا کشانده یا مجبور به ترک دیار کردهاند. تفاوت تنها در میزان تابآوری افراد بوده است.»
ایمنآبادی در ادامه توضیح داد: «وجود این حجم از عناصر که به تفرقه اجتماعی، فقدان همبستگی ملی و شکاف در یکپارچگی کشور دامن میزنند، بیتردید در راستای اهداف دشمن عمل میکنند و خود، دستنشانده دشمن محسوب میشوند.»
هر کس به دنبال تفرقهافکنی و فراری دادن سرمایههای کشور باشد، بیشک مهره دشمن است
این چهره سیاسی با اشاره به ضرورت همکاری همگان برای تقویت حس تعلق و وفاداری به ایران، چه در داخل و چه در میان ایرانیان خارج از کشور، اظهار داشت: «هر فردی که قصد ایجاد شکاف و اختلاف در میان ایرانیان را دارد، باید بداند که همه کسانی که زیر لوای جمهوری اسلامی زندگی میکنند، یا فرزندانشان در خارج هستند، یا خودشان از گذشته در بیرون از مرزها بودهاند، همگی ایرانی محسوب میشوند. تلاش برای فراری دادن این افراد و دامن زدن به خطوط اختلاف، بدون تردید در خدمت منافع دشمن است و چنین فردی اصلاً ایرانی نیست.»
او با تأکید بر اینکه «ایرانیان، در هر نقطهای از جهان که باشند، باید قلبشان برای ایران بتپد»، افزود: «در برابر هجمه دشمنان، باید متحد و یکپارچه عمل کنیم. هر کسی که به دنبال ایجاد تفرقه باشد، چه در قالب یک وبسایت و چه به هر شکل دیگری، از ریشه ایرانی نیست. متأسفانه، نهادهای امنیتی کشور در این زمینه دچار ضعف شدهاند و نسبت به این گونه اقدامات تفرقهافکنانه و کینهپراکنیها بیاعتنا به نظر میرسند.»
جعفرزاده ایمنآبادی در ادامه اظهار داشت: «در اعتراضات و تجمعات، به تمامی ارکان و سرمایههای این مرز و بوم توهین میشود. دیگر چه کسی برای ما باقی مانده است؟ چگونه باید این حقیقت را بیان کنیم؟ بسیاری از کسانی که به عنوان سرمایههای ملی شناخته میشدند، یا جان خود را از دست دادهاند، یا مجبور به ترک ایران شده و دیگر حضور ندارند. بسیاری از فرماندهان نظامی و انتظامی ما به شهادت رسیدهاند. و از همه مهمتر، رهبر فقید و پیشوای این سرزمین نیز جان خود را فدا کرده و به شهادت رسیدند.»
او بر این نکته پافشاری کرد: «به خدا سوگند، ارزش سرمایههای انسانی و مردمانمان را بدانیم. باید در هر موقعیتی، این ملت را متحد و یکپارچه سازیم و همگی به عظمت ایران بیاندیشیم. تأسفبار است که عدهای تنها در پی کاشتن بذر کینه و ایجاد تفرقه در میان مردم هستند؛ روشن است که این افراد نیت سالمی ندارند و از روی ناپاکی عمل میکنند.»
بیتفاوتی نهادهای امنیتی، عامل جسارت تفرقهافکنان است
جعفرزاده ایمنآبادی بیان داشت: «دشمن به خوبی میداند که تنها سد در برابر شکست ایران، همبستگی، همدلی و دوستی عمیق میان ملت و حاکمیت است. از این رو، هر تلاشی برای ایجاد شکاف و اختلاف در این ارتباط، در واقع خدمت به دشمن است.»
وی افزود: «این عوامل میتوانند هر شخص، هر رسانه و هر نهادی باشند. هویت این افراد یا گروهها اهمیت ندارد. ممکن است این تفرقهافکنی از طریق تریبونهای عمومی مانند نماز جمعه، صدا و سیما یا هر مرجع دیگری صورت گیرد. حتی راهاندازی یک وبسایت یا تشکیل گروهی دیگر نیز میتواند در این راستا باشد.»
ایمنآبادی با تأکید بر لزوم ورود جدی نهادهای امنیتی به این مسئله، اظهار داشت: «نظام امنیتی ما باید برای اصلاح این وضعیت وارد عمل شود؛ اگر این افراد قابل هدایت هستند، باید راهنماییشان کند و در غیر این صورت، باید با آنها برخورد قاطع صورت گیرد. هرگونه سستی و تعلل از سوی دستگاههای امنیتی، تنها به این عناصر جسارت میبخشد و آنها را در مسیر خود مصممتر میکند.»
او در ادامه درباره پیامدهای این اقدامات بر شکاف میان ملت و دولت، بهویژه پس از رخدادهای اخیر، توضیح داد: «مسئله تنها به یک وبسایت محدود نمیشود. بسیاری از رسانهها و قلمبهدستان، همچون روزنامه کیهان و سازمان صدا و سیما، پتانسیل برانگیختن خشم عمومی را دارند. در صدا و سیما، حتی مجریانی به خود اجازه میدهند که به رئیسجمهور توهین کنند. بدون ذکر نام، باید گفت فردی که پس از مدتی به آغوش ملت بازگشته، اکنون مورد هجمه قرار میگیرد. هر کس که چنین رفتارهایی از خود نشان دهد، بیتردید مهرهای در دست صهیونیستهاست و قطعاً باید با افرادی که به دنبال ایجاد تفرقه هستند، برخورد جدی صورت گیرد.»
جعفرزاده ایمنآبادی در پایان سخنان خود نتیجهگیری کرد: «این موضوع فراتر از یک وبسایت، یک رسانه یا یک شخص خاص است؛ این یک بیماری فراگیر است که گریبانگیر کشور شده است. انتظار میرود رسانه ملی و نشریات وابسته به حاکمیت، در جهت رفع این معضل کمک کنند، اما متأسفانه خود آنها به ابزار تفرقهافکنی، برافروختن آتش جنگ و کینهتوزی تبدیل شدهاند.»



