
به گزارش ابرامباد، رامین رضاییان، مدافع-وینگر مطرح فوتبال ایران، بار دیگر پس از اتمام همکاریاش با تیم استقلال، ثابت کرد که چالش اصلی او شاید نه در مستطیل سبز، بلکه در شیوه جدایی از باشگاهها نهفته است.بازیکنی که در جام جهانی عملکرد قابل قبولی از خود نشان داد، پرونده کوتاه مدت حضورش در جمع آبیپوشان پایتخت را نیز همچون دفعات قبل، با تنش و نارضایتی به پایان رساند.
رضاییان که در لیگ بیست و چهارم به جمع بازیکنان استقلال پیوسته بود، در دومین فصل حضورش در این تیم، به دلیل نیمکتنشینیهای مکرر و اختلاف نظر با ریکاردو ساپینتو، سرمربی وقت، تصمیم گرفت تا راه خود را از آبیها جدا کند. این جدایی در نیمفصل با انتقال قرضی او به فولاد همراه شد، اما داستان به اینجا ختم نشد؛ شنیدهها حاکی از آن بود که اختلافات او با باشگاه استقلال به سطوح مدیریتی نیز سرایت کرده و حتی میان او و برخی از همتیمیهایش نیز کدورتهایی شکل گرفته است. ماجرایی که با آنفالو کردن متقابل رضاییان و یاسر آسانی در شبکههای اجتماعی، مهر تأیید خورد.
این نوع پایانبندی پرحاشیه، برای ستارهای که سابقه بازی در باشگاههای بزرگ ایران نظیر پرسپولیس و سپاهان را در کارنامه خود دارد، پدیدهای تازه و دور از انتظار نیست. رضاییان که مسیر فوتبالی خود را از صبای قم آغاز کرد و پس از درخشش در راهآهن به پرسپولیس پیوست، همواره در هر مرحله از زندگی حرفهای خود با چالشهای فراوانی در هنگام جدایی روبهرو بوده است.
در سال ۱۳۹۴، رضاییان با قراردادی دو ساله به پرسپولیس ملحق شد و از همان ابتدا با نمایشهای درخشان خود نامی برای خویش دست و پا کرد. با این حال، جدایی او از جمع سرخپوشان در اولین دوره، با کش و قوسهای فراوان و حاشیههای پرشمار همراه بود و سرانجام او راهی فوتبال بلژیک شد. در سال ۲۰۲۲، پس از پایان دوران حضورش در لیگ قطر، او برای بار دوم به پرسپولیس بازگشت، اما این بازگشت نیز چندان دوام نیاورد و به دلیل مسائل مالی و اختلافات با هیئت مدیره، پس از تنها چند ماه، به سپاهان اصفهان پیوست.
حضور رضاییان در سپاهان اگرچه از منظر فنی موفقیتآمیز بود و او توانست عملکرد چشمگیری از خود به نمایش بگذارد، اما جدایی او از این تیم نیز خالی از حاشیه نبود. باشگاه سپاهان در طول و حتی پس از دوران حضور او، با مسائل مربوط به قرارداد و انتقال این بازیکن درگیر بود. انتشار یک متن تند و انتقادی از سوی رضاییان علیه مدیران سپاهان در فضای مجازی و در نهایت، خداحافظی جنجالی او از هواداران این تیم، بار دیگر نشان داد که رضاییان در خداحافظیهای خود، توانایی خاصی در ایجاد دلخوری و بحث و جدل دارد.
با پیوستن او به استقلال در تابستان ۱۴۰۳، بسیاری امیدوار بودند که این بار شاهد پایانی متفاوت باشیم. رضاییان حتی از استقبال پرشور هواداران استقلال شگفتزده شده و آن را با برخورد منفی هواداران پرسپولیس در زمان جداییاش مقایسه کرده بود. اما این خوشبینی نیز دیری نپایید و اختلافات بر سر مسائل فنی و مدیریتی، بار دیگر همان سناریوی تکراری را تکرار کرد و او را در مسیر جدایی قرار داد.
بیشک رامین رضاییان یکی از مستعدترین و همهفنحریفترین بازیکنان نسل خود محسوب میشود. سرعت بالا، تکنیک فردی، قدرت شوتزنی و ارسالهای دقیق او از کنارهها، بدون شک او را به مهرهای ارزشمند برای هر تیمی تبدیل کرده است. او که گلهای تاریخی برای تیم ملی در رقابتهای جام جهانی به ثمر رسانده، از نظر فنی در سطحی قرار دارد که آرزوی هر مربیای داشتن بازیکنی با این ویژگیهاست.
با این وجود، بررسی کارنامه حرفهای او نشان میدهد که این ستاره، هرگز نتوانسته است با آرامش و بدون ایجاد حاشیه از تیمهای بزرگ جدا شود. جداییهایی که نه بر پایه توافقی دوستانه، بلکه اغلب با دلخوری از مسئولان، اختلاف با کادر فنی و حتی درگیریهای رسانهای همراه بوده است. این الگوی تکراری، این پرسش اساسی را مطرح میکند که آیا همواره مشکلات از جانب باشگاهها بوده است، یا اینکه رامین رضاییان نیز سهم قابل توجهی در این پایانهای ناخوشایند داشته است؟
شاید یافتن پاسخی قطعی برای این پرسش آسان نباشد، اما آنچه مسلم است این است که رامین رضاییان، در کنار تمام قابلیتهای فنی درخشانش، در فن خداحافظی کردن حرفهای، هنوز جای کار دارد.



