به گزارش ابرامباد، دکتر مریم مدنی، فوق تخصص خون و سرطان بزرگسالان و از اعضای هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی کاشان، با اشاره به شیوع بیشتر فقر آهن در میان زنان در سنین باروری، تأکید کرد: گاهی شدت کم‌خونی با حجم خونریزی دوران قاعدگی تناسب ندارد؛ در چنین مواردی، نیاز به بررسی‌های بیشتر و ارجاع احتمالی به متخصص گوارش حائز اهمیت است.وی افزود: در مردان و همچنین زنان یائسه، اگر کم‌خونی ناشی از فقر آهن مشاهده شود، این موضوع می‌تواند علامت خونریزی‌های داخلی و پنهان در دستگاه گوارش باشد. لذا، انجام آزمایش‌های تشخیصی مانند آندوسکوپی و کولونوسکوپی در این گروه از افراد بسیار مهم است.
این پزشک متخصص خون یادآور شد که نیاز بدن به آهن در دوران نوجوانی به طرز قابل توجهی افزایش می‌یابد و کمبود آهن در این مقطع سنی نیز شایع است. معمولاً روند درمان با تجویز مکمل‌های خوراکی آهن آغاز می‌شود، اما تعیین نوع درمان، چه به صورت خوراکی و چه تزریقی، باید منحصراً توسط پزشک متخصص انجام گیرد.
دکتر مدنی توضیح داد: درمان تزریقی آهن برای بیمارانی که نمی‌توانند آهن خوراکی را تحمل کنند، یا علائم شدید کم‌خونی دارند، یا در آستانه جراحی قرار گرفته‌اند، یا سابقه جراحی بای‌پس معده داشته‌اند، و یا به بیماری‌های التهابی مانند سلیاک و بیماری‌های التهابی روده مبتلا هستند، ضروری است. این افراد به دلیل اختلال در جذب آهن، نیاز به رویکرد درمانی متفاوتی دارند.
او با تأکید بر لزوم تکمیل دوره درمان تصریح کرد: مصرف مکمل‌های آهن نباید خودسرانه و پیش از موعد قطع شود. بیماران باید طبق دستور پزشک، که معمولاً چند ماه به طول می‌انجامد، به درمان خود ادامه دهند و پس از آن، آزمایش‌های کنترلی لازم را انجام دهند.
عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی کاشان به شایعات نادرست در فضای مجازی اشاره کرد و گفت: مصرف همزمان چای و قهوه با مکمل آهن باعث کاهش جذب آن می‌شود؛ بنابراین، رعایت فاصله زمانی بین مصرف این نوشیدنی‌ها و آهن اهمیت دارد. در مقابل، مصرف ویتامین C، مانند آب پرتقال، می‌تواند به جذب بهتر آهن کمک کند.
وی همچنین خاطرنشان کرد: آهن نباید همراه با لبنیات یا مکمل‌های حاوی کلسیم مصرف شود. بهتر است آهن به صورت جداگانه و در صورت امکان با معده خالی مورد استفاده قرار گیرد.
بر اساس اعلام وزارت بهداشت، دکتر مدنی درباره منابع غذایی آهن گفت: گوشت و سبزیجاتی مانند اسفناج حاوی آهن هستند، اما برای بیماران مبتلا به کم‌خونی فقر آهن، تنها مصرف مواد غذایی کافی نیست و این افراد حتماً باید تحت درمان دارویی قرار گیرند.
او در پایان تأکید کرد: هر نوع کم‌خونی لزوماً به معنای کمبود آهن نیست و تشخیص دقیق نوع کم‌خونی باید توسط پزشک متخصص و بر اساس آزمایش‌ها و شاخص‌های پزشکی مربوطه صورت پذیرد.
