
به گزارش ابرامباد، موج جدید گرانی نان در هفتههای اخیر، اعتراضات گستردهای را در میان شهروندان به راه انداخته است.این واکنشها از اعلام قیمتهای شوکهکننده برای نان سنگک در مناطق مختلف پایتخت گرفته تا نگرانیها در مورد کیفیت و نحوه عرضه نان را دربرمیگیرد.
شهروندان گزارش میدهند که برای خرید یک قرص نان سنگک ساده، مبالغی بین ۲۰ تا ۲۵ هزار تومان پرداخت کردهاند، اما روایتهای دیگری نیز از قیمتهای بسیار بالاتر نظیر ۴۰، ۴۸.۵ و حتی ۶۰ هزار تومان به گوش میرسد. در مقابل، برخی نیز از خرید نان سنگک ساده به قیمت ۱۵۵۰۰ تومان در نانواییهای دولتی خبر دادهاند که نشاندهنده تفاوتهای فاحش قیمتی در سطح شهر است. این تفاوتها، هرچند ممکن است به نوع نانوایی یا شیوه عرضه ارتباط داشته باشد، اما به وضوح حساسیت بالای مردم نسبت به این کالای اساسی را نشان میدهد.
یکی از مخاطبان به نام «امیر» در اوایل مهرماه از خرید سنگک ۲۵ هزار تومانی خبر داده بود، در حالی که «هموطن» قیمت نان سنگک در تهرانپارس را ۴۸۵۰۰ تومان اعلام کرده است. این ارقام که تنها بازتابدهنده تجربه شخصی شهروندان است، نمیتواند به عنوان نرخ رسمی تلقی شود، اما تعدد آنها بر عمق نگرانیها تاکید میکند.
انتقادها تنها به قیمت محدود نمیشود؛ «مجید» با کنایه به افزایش قیمتها واکنش نشان داده و «علی انصاری» نیز از تخلف برخی نانواییها در ثبت تعداد نان گلایه کرده است. او ادعا میکند که گاهی برای دو قرص نان، هزینه چهار قرص در کارتخوان ثبت میشود و هیچ نهاد نظارتی مانند اتحادیه یا تعزیرات نیز پاسخگو نیست. این موضوع استفاده از کارتخوان و نحوه ثبت فروش، یکی از محورهای پرتکرار اعتراضات است.
«مهدی» با رویکردی متفاوت، به معافیت مالیاتی نانواییهای دولتی اشاره کرده و بیان میکند که تا زمانی که مردم از این جزئیات مطلع نباشند، نمیتوانند قضاوت درستی داشته باشند. همچنین، برخی شهروندان از پخت نان کنجدی بیش از حد نیاز و کمبود نان ساده گلایهمند هستند و از دولت خواستهاند که به کیفیت پخت نان ساده توجه بیشتری شود.
در روایتهای شنیدهشده، «منیژه» از خرید سنگک معمولی به قیمت ۶۰ هزار تومان از مدتها پیش سخن گفته که یکی از بالاترین ارقام گزارش شده است. در سوی دیگر، برخی مخاطبان به جای افزایش قیمتها، خواستار آزادسازی و شناور شدن نرخ نان و تخصیص یارانه مستقیم به مردم شدهاند. این دیدگاهها نشان میدهد که نحوه قیمتگذاری و پرداخت یارانهها نیز خود محل بحث و اعتراض است.
موضوع مهاجران نیز در میان برخی کامنتها مطرح شده است. یکی از شهروندان با ارتباط دادن افزایش قیمت نان و ارزاق عمومی به حضور مهاجران افغانستانی، خواستار بازگرداندن آنها شده است. همچنین، برخی دیگر با یادآوری گذشته، از گران شدن نان به عنوان یک فاجعه یاد کردهاند.
در مجموع، این کامنتها نشان میدهد که چالشهای مربوط به نان فراتر از صرفاً «قیمت» است و ابعاد مختلفی نظیر کیفیت، صفهای نانوایی، نحوه کار با کارتخوان، ثبت تعداد نان، مالیات و حتی شیوه توزیع آرد را دربرمیگیرد. فاصله فاحش بین پایینترین قیمت (۱۵۵۰۰ تومان) و بالاترین قیمت (۶۰ هزار تومان) سنگک، به وضوح نشاندهنده یک بینظمی در بازار نان است که نیازمند نظارت دقیقتر و پاسخگویی مسئولین است. این حساسیت روزافزون، نان را به یکی از مهمترین اقلام مورد بحث در سبد مصرفی خانوار تبدیل کرده است.



