به گزارش ابرامباد، در پایان هفته کاری منتهی به ۱۴ اوت، بهای هر اونس نقره تقریباً ۶۴.۷ دلار رقم خورد. این فلز گرانبها در آن هفته رشد بیش از ۲ درصدی را تجربه کرد که دومین هفته متوالی افزایش قیمت آن محسوب می‌شد. همچنین در یک ماه اخیر، ارزش نقره حدود ۱۲ درصد بالا رفته است.
لازم به ذکر است که این نرخ هنوز با اوج تاریخی خود که در ژانویه به حدود ۱۲۱.۶ دلار رسید، فاصله قابل توجهی دارد.
در فوریه سال ۲۰۲۶، خبرگزاری رویترز با استناد به گزارش ارائه‌شده توسط مؤسسه نقره، پیش‌بینی کرد که بازار جهانی این فلز گرانبها برای ششمین سال پیاپی در سال ۲۰۲۶ با کسری عرضه روبرو خواهد شد.
طبق همین گزارش، انتظار می‌رود تقاضای بخش صنعتی در سال جاری حدود ۲ درصد کاهش یافته و به ۶۵۰ میلیون اونس برسد. در مقابل، سرمایه‌گذاری فیزیکی می‌تواند جهشی ۲۰ درصدی را تجربه کرده و به ۲۲۷ میلیون اونس بالغ شود. همزمان، میزان کلی عرضه تنها حدود ۱.۵ درصد افزایش خواهد یافت. این وضعیت ترکیبی، برای فعالان بازار از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است: حتی با وجود کاهش جزئی در مصرف صنعتی، رشد چشمگیر تقاضای سرمایه‌گذاری قادر است بخش عمده‌ای از این افت را جبران نماید.
آیا بازار نقره در آستانه یک جهش قیمتی دیگر قرار دارد؟
نشریه فایننشال‌تایمز نیز در گزارشی تحلیلی پیرامون بازار نقره، کسری پی‌درپی شش‌ساله در عرضه این فلز تا سال ۲۰۲۶ را یکی از دلایل اصلی احتمال افزایش مجدد قیمت‌ها قلمداد کرده است. این مسئله ریشه در ویژگی خاص نقره دارد: برخلاف طلا که بیشتر جنبه ذخیره دارد، حجم قابل توجهی از نقره مصرف شده و به سرعت و به صرفه به چرخه بازار بازنمی‌گردد.
به همین دلیل، در صورت افزایش تقاضا، عرضه قادر به سازگاری سریع با آن نیست. زیرا افزایش تولید معادن نیز راه‌حلی کوتاه‌مدت محسوب نمی‌شود؛ چرا که نقره در بسیاری از موارد به عنوان محصول جانبی در استخراج فلزاتی همچون مس، سرب و روی به دست می‌آید. بنابراین، صعود قیمت نقره لزوماً به معنای افزایش فوری در میزان تولید آن نخواهد بود.
کدام صنایع، محرک اصلی تقاضای نقره محسوب می‌شوند؟
یکی از بارزترین دلایل صعود تقاضا برای نقره طی سال‌های اخیر، رشد صنعت انرژی خورشیدی بوده است. نقره به واسطه رسانایی الکتریکی فوق‌العاده‌اش در ساخت سلول‌های خورشیدی به کار می‌رود و گسترش استفاده از انرژی خورشیدی، به یکی از عوامل بنیادی در تحریک تقاضا برای این فلز تبدیل شده است.
شرکت بلک‌راک در تحلیل خود از بازار طلا و نقره بیان می‌کند که فناوری فتوولتائیک (تولید برق از نور خورشید) در سال ۲۰۲۴ سهمی نزدیک به ۲۹ درصد از کل تقاضای صنعتی نقره را به خود اختصاص داده است؛ در صورتی که این سهم در سال ۲۰۱۴ تنها حدود ۱۱ درصد بود. این شرکت سرمایه‌گذاری، همچنین انرژی خورشیدی، وسایل نقلیه الکتریکی، و گسترش مراکز داده و زیرساخت‌های هوش مصنوعی را از محرک‌های اصلی افزایش تقاضای نقره تا سال ۲۰۳۰ برمی‌شمارد.
اما در این میان یک تضاد اساسی به چشم می‌خورد. با افزایش قیمت نقره، تولیدکنندگان صفحات خورشیدی انگیزه بیشتری برای کاهش میزان نقره مصرفی در هر سلول یا روی آوردن به مواد جایگزین پیدا می‌کنند.
گزارش “بررسی جهانی نقره ۲۰۲۶” نیز کاهش مصرف نقره در بخش فتوولتائیک را به همین دلیل مرتبط دانسته است. با این حال، افزایش تقاضا از جانب مراکز داده، خودروهای الکتریکی، شبکه‌های توزیع برق و تجهیزات الکترونیکی توانسته است بخشی از این کاهش را جبران کند.
پیش‌بینی بانک‌های بزرگ از آینده نقره چگونه است؟
پیش‌بینی‌های مربوط به بهای نقره تفاوت‌های چشمگیری با یکدیگر دارند. بانک جی.پی. مورگان در تازه‌ترین تخمین خود، میانگین قیمت نقره در سال ۲۰۲۶ را حدود ۷۰ دلار به ازای هر اونس برآورد کرده و برای سه‌ماهه چهارم همین سال، رقمی در حدود ۶۳ دلار را در نظر گرفته است. این نهاد مالی برای سال ۲۰۲۷ نیز متوسط قیمت ۶۳ دلار را پیش‌بینی می‌کند.
این ارزیابی در مقایسه با برخی اهداف بسیار خوش‌بینانه در بازار، محتاطانه‌تر به نظر می‌رسد. پیش‌تر، وال استریت ژورنال به نقل از تحلیلگران بانک سیتی گزارش داده بود که این بانک انتظار دارد قیمت نقره تا سال ۲۰۲۷ بتواند به حدود ۹۵ دلار در هر اونس برسد؛ هرچند احتمال سقوط آن تا ۵۰ دلار نیز با ۲۰ درصد شانس در نظر گرفته شده است.
این گستره وسیع از پیش‌بینی‌ها، شامل ارقام ۵۰، ۶۳، ۷۰ و ۹۵ دلار، حاکی از وضعیت بسیار نامطمئن حاکم بر بازار نقره است. این سؤال ممکن است مطرح شود که چرا پیش‌بینی قیمت نقره تا این حد دشوار به نظر می‌رسد؟ پاسخ این است که بهای نقره به طور همزمان به چندین عامل متغیر وابسته است.
نرخ بهره در ایالات متحده، ارزش دلار آمریکا، وضعیت کلی اقتصاد جهانی، و آینده صنایع انرژی خورشیدی و خودروهای برقی، همگی در کنار میزان سرمایه‌گذاری، از جمله عوامل تعیین‌کننده در نوسانات این بازار به شمار می‌روند.
