به گزارش سایت ابرامباد، رقابت‌هایی که اخیراً تحت عنوان جام جهانی ورزش‌های زورخانه‌ای و کشتی پهلوانی به میزبانی هندوستان برگزار گردید، با کسب عنوان قهرمانی توسط نمایندگان ایران خاتمه یافت. در این رویداد، ورزشکارانی از هفت کشور شامل ایران، جمهوری آذربایجان، عراق، هند، بلاروس، اوگاندا و تانزانیا به رقابت پرداختند.
اگرچه فدراسیون مربوطه طی روزهای گذشته تبلیغات وسیعی پیرامون این قهرمانی انجام داده است، اما برگزاری این تورنمنت با عنوان «جام جهانی» سوالات و ابهامات بسیاری را در ذهن اهالی ورزش ایجاد کرده است. مهرعلی باران‌چشمه، ریاست فدراسیون، پیش از این ادعا کرده بود که ورزش‌های زورخانه‌ای در هفتاد کشور جهان فعال هستند؛ اما غیبت ۶۳ کشور دیگر در این مسابقات، ادعاهای مطرح شده را به چالش می‌کشد و مشخص نیست چرا استقبالی از این رویداد صورت نگرفته است و اساساً چرا کشوری مانند هند برای میزبانی انتخاب شده است.
از سوی دیگر، شرکت کردن ایران به عنوان قطب و مهد اصلی این رشته در تورنمنتی که تنها هفت تیم (که برخی از آن‌ها در کشتی صاحب‌نام نیستند) در آن حضور دارند، جای تامل دارد. تحلیلگران بر این باورند که به نظر می‌رسد هدف اصلی فدراسیون از اعزام تیم و بزرگنمایی این قهرمانی، صرفاً رزومه‌سازی و افزودن یک عنوان دهان‌پرکن به کارنامه مدیریتی خود بوده است، بدون آنکه کیفیت فنی مسابقات حقیقتاً در سطح یک رویداد جهانی باشد.
