به گزارش ابرامباد، سپهر صالحی تجریشی، رئیس هیئت مدیره «موسسه حامیان رهیدگان سوختگی»، هم‌زمان با نام‌گذاری اولین روز دی‌ماه به عنوان «روز ملی پیشگیری از سوختگی»، بر اهمیت حیاتی افزایش آگاهی عمومی در این زمینه تأکید کرد.وی معتقد است که یک جامعه آگاه، جامعه‌ای ایمن‌تر خواهد بود.
بر اساس آمارهای تکان‌دهنده‌ای که از مراکز تخصصی سوختگی جمع‌آوری شده، ایران سالانه شاهد وقوع حدود ۳۰۰ هزار مورد سوختگی است. نکته نگران‌کننده‌تر این است که از این جمعیت عظیم، تنها ۱۰ درصد برای دریافت خدمات درمانی به بیمارستان‌ها مراجعه می‌کنند.
## نرخ ۸ برابری سوختگی در ایران؛ فاجعه‌ای پنهان
صالحی تجریشی با اشاره به اینکه نرخ وقوع سوختگی در کشور ما ۸ برابر میانگین جهانی است، این آمار را فاصله‌ای عمیق و نیازمند بررسی فوری دانست. این بحران سالانه جان حدود ۳ هزار نفر از هم‌وطنانمان را می‌گیرد. این اختلاف معنادار، نشان‌دهنده یک بحران جدی در حوزه ایمنی و سلامت عمومی است.
کودکان، اصلی‌ترین قربانیان حوادث خانگی
تحقیقات گسترده‌ای که توسط موسسه مردم‌نهاد «زنو» انجام شده، نشان می‌دهد که برخلاف تصور عمومی، این خانه‌ها هستند که به اصلی‌ترین کانون‌های حوادث سوختگی تبدیل شده‌اند و پس از آن، محیط‌های اداری قرار دارند. در این میان، کودکان زیر ۶ سال، آسیب‌پذیرترین گروه جامعه و قربانیان اصلی این حوادث تلخ هستند.
## علل رایج سوختگی کدامند؟
به گفته این فعال اجتماعی، رایج‌ترین دلیل سوختگی در ایران، تماس با مایعات داغ مانند آب جوش و اشیاء داغ است. این حوادث عمدتاً در محیط‌هایی با سطح ایمنی پایین رخ می‌دهند، جایی که فقدان تجهیزات پیشگیرانه و اطفاء حریق، خطر را دوچندان می‌کند. خانه‌هایی که از استانداردهای ایمنی فاصله دارند، سهم بیشتری در این آمار فاجعه‌بار دارند.
## سوختگی؛ زخمی عمیق‌تر از پوست
صالحی تجریشی تأکید کرد که نگاه جامعه به سوختگی نباید تنها به جنبه درمانی و جسمی محدود شود. او توضیح داد: «سوختگی تنها یک جراحت فیزیکی نیست، بلکه چهارمین عامل اصلی ایجاد تروما و آسیب‌های شدید روانی پس از تصادفات، سقوط و خشونت است.» این زخم‌های روحی ممکن است تا پایان عمر همراه فرد باقی بمانند و این بُعد پنهان ماجراست که اغلب نادیده گرفته می‌شود. در همین راستا، موسسه «زنو» با تمرکز بر حمایت‌های روانی و اجتماعی، خدماتی چون مددکاری، روان‌درمانی، مهارت‌آموزی و کاریابی را به این افراد و خانواده‌هایشان ارائه می‌دهد تا مسیر بازگشت به زندگی عادی برایشان هموارتر شود.
## ۹۰ درصد سوختگی‌ها قابل پیشگیری هستند
نکته امیدوارکننده اما مسئولیت‌آور این است که بیش از ۹۰ درصد این حوادث قابل پیشگیری‌اند. آمار ۸ برابری ایران در مقایسه با جهان، زنگ خطری جدی درباره فاصله ما با استانداردهای ایمنی جهانی است. ایمن‌سازی خانه‌ها و محیط‌های کاری می‌تواند به شکل چشمگیری از وقوع این حوادث جلوگیری کند.
## لزوم تغییر نگاه جامعه و مبارزه با خرافات
یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های بازماندگان سوختگی، نگاه و قضاوت جامعه است. صالحی تجریشی می‌گوید: «خیره‌شدن‌ها، پرسش‌های نابجا و حتی باورهای خرافی مانند اینکه سوختگی مکافات گناه است، باعث انزوای این افراد می‌شود.» جامعه باید بیاموزد که با این افراد همچون سایر شهروندان رفتار کند و از برچسب زدن بپرهیزد. او پیشنهاد می‌کند به جای عبارت «بیمار سوختگی» از «رهیده از سوختگی» استفاده شود، چرا که این افراد از یک چالش بزرگ رها شده و روحشان رشد کرده است. این تغییر واژه، گامی در جهت بازگرداندن کرامت و احترام به این افراد است.
## فرهنگ یاری‌گری، مرهمی بر زخم‌ها
در پایان، رئیس هیئت مدیره موسسه «زنو» با اشاره به فرهنگ غنی پهلوانی و کمک به هم‌نوع در تاریخ ایران، از تمام مردم و خیرین دعوت کرد تا هر یک در دایره تأثیرگذاری خود، حامی و یاری‌گر رهیدگان از سوختگی باشند تا این افراد در مسیر دشوار بهبودی تنها نمانند.
