به گزارش ابرامباد، سخنان اخیر رئیس کل بانک مرکزی درباره افت ۴۸ درصدی قدرت خرید مردم، پرده از یک حقیقت تلخ و گسترده برداشته است: روند شتابان فقیر شدن طبقه کارگر در کشور.همزمان با تأکید رئیس کل بر کاهش حدود نیمی از توان خرید مردم طی یک دهه، مرکز پژوهش‌های مجلس نیز در گزارشی نگران‌کننده، خط فقر را برای سال ۱۴۰۵ معادل ۴۱ درصد جمعیت پیش‌بینی کرده و هشدار داده است که در صورت تداوم شرایط کنونی، این رقم تا سال ۱۴۰۷ به بیش از ۴۵ درصد افزایش خواهد یافت.
نگاهی به گذشته نشان می‌دهد که در سال ۱۳۹۰، حداقل دستمزد ماهیانه ۳۳۰ هزار و ۳۰۰ تومان تعیین شده بود که در آن زمان ارزشی معادل ۳۰۵ دلار یا ۷.۲ گرم طلای ۱۸ عیار داشت. اکنون، با مصوبه شورای عالی کار، حقوق پایه ماهانه به ۱۶ میلیون و ۶۲۵ هزار تومان رسیده است؛ در حالی که این رقم برای سال ۱۴۰۴ معادل ۱۰ میلیون و ۳۹۰ هزار تومان بود. در ۲۶ اسفند ماه ۱۴۰۴، حداقل دستمزد مصوب برای سال ۱۴۰۵ به ۱۱۶ دلار می‌رسید، در صورتی که ارزش دلاری حداقل دستمزد در بهمن‌ماه ۱۴۰۴ حدود ۸۴ دلار بود. اما این بهبود نسبی نیز دیری نپایید، چرا که تا نیمه اردیبهشت ماه سال جاری، نرخ برابری دلار آمریکا به شکل چشمگیری افزایش یافت و حتی در برخی مقاطع به ۱۹۰ هزار تومان رسید، که در نتیجه آن، حداقل دستمزد به حدود ۸۷.۵ دلار کاهش پیدا کرد. بدون شک، عامل اصلی این تحول ناگوار، چیزی جز کاهش مداوم قدرت خرید و درآمد واقعی شهروندان و تضعیف پیوسته ارزش پول ملی نیست. لازم به یادآوری است که در سال ۱۳۹۰، نرخ هر دلار آمریکا تقریباً هزار تومان بود.
همزمان، مقایسه حداقل دستمزد با ارزش طلا نیز افت فاحشی را نشان می‌دهد. در ۲۶ فروردین ماه، تنها دو روز پس از تصویب حداقل دستمزد ۱۴۰۵، هر گرم طلای ۱۸ عیار ۱۶ میلیون و ۴۰۰ هزار تومان قیمت داشت. با این حساب، ارزش حداقل حقوق پایه به کمی بیش از یک گرم طلا می‌رسید. اما این سیر نزولی ادامه یافت و در سال جاری، قیمت هر گرم طلای ۱۸ عیار حتی تا ۲۱ میلیون تومان نیز اوج گرفت که بر این مبنا، ارزش کنونی حداقل حقوق پایه به حدود ۰.۸ گرم طلا تقلیل یافته است.
