به گزارش ابرامباد، هفته‌ای که گذشت، مملو از چالش و جنجال برای کریستیانو رونالدو، ابرستاره بی‌بدیل فوتبال بود.پس از نمایشی نه چندان موفق تیمش مقابل کنگو که او را زیر ذره‌بین انتقادات قرار داد، و در پی درخشش خیره‌کننده رقبایی چون مسی، امباپه و هالند، انتظارات از CR7 برای ارائه‌ی یک بازی درخشان به اوج رسیده بود. اما شرایط مطابق میل پیش نرفت و حتی حرف و حدیث‌های فراوانی پیرامون حضور او در ترکیب تیم ملی پرتغال شکل گرفت. حتی هم‌تیمی‌هایش، به جای حمایت از اسطوره تیم، کنایه‌هایی به او زدند و دامنه اختلافات تا جایی پیش رفت که نامزدهای برخی بازیکنان پرتغال نیز وارد این کشمکش‌ها شده و جنجال‌ها بالا گرفت. با این حال، تنها یک هفته بعد، در دیدار مقابل ازبکستان، ورق کاملاً برگشت و داستان به شکلی متفاوت رقم خورد. اینک، شرایط به کلی دگرگون شده است. حسی که از گلزنی در جام جهانی پس از چهل سالگی به انسان دست می‌دهد، حال پرسشی است که می‌توان از کریستیانو رونالدو پرسید. این فوق ستاره سرانجام به انتظار طولانی‌مدت هوادارانش برای مشاهده نامش در لیست گلزنان جام جهانی پایان داد. گویی جهانیان نفس در سینه حبس کرده بودند تا شاهد درخشش دوباره او باشند. شاید برخی به طعنه بگویند که او گلزنی به ازبکستان را با شور و هیجان یک فینال جام جهانی جشن گرفت، اما این شور و عطش سیری‌ناپذیر برای گل، خصیصه‌ی همیشگی کریستیانو است. برای او تفاوتی نمی‌کند که مقابل بارسلونا در ال‌کلاسیکو باشد یا در لیگ عربستان برابر تیمی در انتهای جدول. CR7 همواره برای فرو ریختن دروازه رقبا، عطشی پایان‌ناپذیر دارد؛ او همچون یک جنگجوی خستگی‌ناپذیر، قصد ترک مستطیل سبز را ندارد. در ورزشگاه هیوستون، در مصاف پرتغال و ازبکستان، تمامی نگاه‌ها و لنز دوربین‌ها تنها بر یک نفر متمرکز بود: کریستیانو رونالدو. او زیر بار فشارهای طاقت‌فرسا، همچنان همان ابرستاره همیشگی باقی ماند. با دبل خیره‌کننده‌اش در این بازی، رونالدو نیز به جمع ستارگان گلزن و درخشان این دوره از جام جهانی پیوست؛ نام‌هایی چون مسی، هری کین، امباپه و هالند. تصورش محال بود که کریس از این قافله عقب بماند یا جایی در کنار این بزرگان نداشته باشد. اکنون او به اولین بازیکنی در تاریخ بدل شده که موفق به گلزنی در شش دوره مختلف جام جهانی گشته است؛ از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۲۶. این ۲۰ سال درخشش مداوم در مهم‌ترین آوردگاه فوتبالی جهان، ۲۰ سال تلاش بی‌وقفه برای نزدیک کردن پرتغال به رویایی دیرینه را به تصویر می‌کشد. تنها چهار سال پیش، بسیاری از این صحبت می‌کردند که این آخرین حضور او در جام جهانی است. حتی همین چند روز پیش نیز زمزمه‌هایی به گوش می‌رسید که پرتغال بدون این ستاره، تیم منسجم‌تری خواهد بود. اما این همان کریستیانو رونالدو است که هرگاه به توانایی‌هایش شک کنید، با قدرت بازمی‌گردد و پاسختان را می‌دهد. هرگاه که از پایان دوران او سخن به میان می‌آید، او دوباره می‌درخشد و زمین مسابقه را به آتش می‌کشد. رونالدو پس از پایان بازی با صدایی رسا فریاد زد: «من برگشتم، من برگشتم!»؛ پاسخی قاطع به تمام کسانی که او را تمام‌شده می‌دانستند و به او کنایه می‌زدند. کریس و تیم ملی پرتغال، با هم بازگشتی مقتدرانه داشتند. تیمی مدعی که با پشت سر گذاشتن تمامی حواشی و جنجال‌های اخیر، خود را اثبات کرد. کاپیتان این تیم، ذاتی برنده دارد؛ از سکون گریزان و از شکست متنفر است. روایت پرتغال در جام جهانی، تازه آغاز شده و فصول هیجان‌انگیزتری در پیش است. خانم‌ها و آقایان؛ این شما و این بهترین گلزن تاریخ پرتغال در جام جهانی و نخستین بازیکنی که در شش دوره متوالی جام جهانی موفق به گلزنی شده است: کریستیانو رونالدو دوس سانتوس آویرو. خود را برای تماشای درخشش و آتش‌بازی او در ادامه این رقابت‌ها آماده کنید. داستان او، تازه در حال رقم خوردن است.
