
به گزارش ابرامباد، آرین روبن، ستاره درخشان و بازنشسته فوتبال هلند، اخیراً پرده از جزئیات تکاندهندهای درباره نقطه عطف دوران حرفهای خود، یعنی جدایی از باشگاه رئال مادرید و پیوستن به بایرن مونیخ، برداشت.او تأکید کرد که ترک سانتیاگو برنابئو صرفاً به دلیل ورود کریستیانو رونالدو نبود، بلکه بخشی از پروژه عظیم و تغییرات گستردهای بود که فلورنتینو پرز برای بازسازی کهکشانیها در نظر گرفته بود.
روبن در توضیح تابستان پرهیاهوی سال ۲۰۰۹ بیان داشت: «آیا عزیمت من تنها به خاطر حضور کریستیانو رونالدو بود؟ خیر، ماجرا پیچیدهتر از این حرفها بود. فلورنتینو پرز بار دیگر به جایگاه ریاست بازگشته بود و با خریدهای نجومی نظیر رونالدو، کاکا، کریم بنزما و ژابی آلونسو، تیم را متحول میکرد.» او افزود که این حجم بیسابقه از هزینهها، باشگاه را مجبور به تصمیمات دشواری برای جبران مالی کرده بود. «آنها مبالغ هنگفتی صرف کرده بودند و به ما گفتند که برای بازگرداندن بخشی از این سرمایه، ناچار به فروش تعدادی از بازیکنان هستند.»
این تصمیم برای روبن تلخ و ناگوار بود، چرا که او در آن مقطع بهترین دوران آمادگی خود را در رئال سپری میکرد. «برای من، این اتفاق بسیار ناراحتکننده بود، زیرا ارتباط فوقالعادهای با مانوئل پیگرینی، سرمربی وقت، داشتم و بهترین پیشفصل فوتبالیام را پشت سر گذاشته بودم.» وی همچنین تاکید کرد که وداع با باشگاهی با عظمت رئال مادرید، هرگز انتخابی آسان نیست. «تصمیم سادهای نبود. من در حال ترک یکی از بزرگترین باشگاههای جهان، یعنی رئال مادرید بودم و میدانستم که دیگر راه بازگشتی نخواهد بود.»
با این حال، این انتقال به بایرن مونیخ، نقطه عطف و سکوی پرتابی برای او شد. روبن تصریح کرد که از همان ابتدا هدفش در بایرن، دستیابی به جام قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا بود و میخواست تواناییهای خود را در بالاترین سطح فوتبال به اثبات برساند. «در آن دوره، بایرن در رقابتهای اروپایی موفقیت چندانی نداشت، اما رویای من همواره فتح لیگ قهرمانان اروپا بود. میخواستم ثابت کنم که برای این سطح از رقابتها به اندازه کافی شایستگی دارم.»
سرانجام، این ستاره هلندی با پیراهن بایرن به آرزوی دیرینهاش رسید و با به ثمر رساندن گلی فراموشنشدنی در فینال ومبلی ۲۰۱۳ مقابل دورتموند، جام قهرمانی اروپا را برای غولهای باواریا به ارمغان آورد. او در پایان با قاطعیت اظهار داشت: «امضای قرارداد با بایرن مونیخ، بهترین و سرنوشتسازترین تصمیم دوران حرفهای من بود.»



