
به گزارش ابرامباد، رئیسجمهور، آقای مسعود پزشکیان، تاکید کرد که مقابله با سودجویان در حوزه قاچاق سوخت باید از ریشهها آغاز شود و اولویت با شناسایی و برخورد با کسانی است که از درون ساختارهای رسمی به خروج سوخت از شبکه قانونی کمک میکنند.در نشستی که امروز، دوشنبه پانزدهم دی ماه، با حضور مدیران ارشد و نمایندگان نهادهای ذیربط برگزار شد، پزشکیان به بررسی دستاوردهای مصوبه «دستورالعمل ۲۴ مادهای پیشگیری و مقابله با قاچاق سوخت» که سال گذشته به تصویب رسیده بود، پرداخت. این جلسه با هدف ارزیابی پیشرفتها و چالشهای موجود در اجرای این دستورالعمل حیاتی تشکیل شده بود.
بر اساس گزارشهای ارائهشده توسط مسئولان ستاد مبارزه با قاچاق کالا و ارز، وزارتخانههای نفت، اطلاعات، نیرو و راه و شهرسازی، از زمان آغاز اجرای این طرح، کشفیات سوخت قاچاق به میزان ۷۶۴ میلیون لیتر افزایش یافته است. این دستاورد مهم نه تنها رشد سالانه چهار درصدی مصرف سوخت را متوقف کرده، بلکه مصرف کلی کشور را نیز چهار درصد کاهش داده و به سطح مصرف سال ۱۴۰۲ بازگردانده است. نتیجه چشمگیر دیگر، بینیازی کامل کشور به واردات گازوئیل در سال ۱۴۰۴ است که نشان از موفقیت این اقدامات دارد.
پزشکیان با قاطعیت اظهار داشت که مبارزه واقعی با قاچاق سوخت زمانی به ثمر مینشیند که با سرچشمهها و مبادی اصلی تخلف مقابله شود. او تصریح کرد که تمرکز بر خردهفروشان و فعالان جزئی این عرصه نه تنها چارهساز نیست، بلکه میتواند مشکلات اجتماعی را نیز تشدید کند. وی تاکید کرد: “باید با عوامل اصلی و ریشهای، صرفنظر از هرگونه وابستگی یا جایگاهشان، برخورد قاطع صورت گیرد. در واقع، برخورد با کسانی که از داخل سیستم و ساختارهای رسمی در فرآیند خروج سوخت از شبکه توزیع دولتی نقش دارند، باید با جدیت بیشتری پیگیری شود.”
رئیسجمهور در ادامه، به تواناییهای موجود در حوزه فناوری اشاره کرد و افزود که با پیشرفتهای کنونی، امکان رصد دقیق تولید، توزیع و مصرف سوخت کاملاً فراهم است. او راهاندازی یک سیستم مدیریتی کارآمد و مدرن را موثرترین راهکار برای کنترل مصرف و جلوگیری از قاچاق برشمرد.
همچنین، پزشکیان ساماندهی و بهینهسازی سازوکارهای مدیریت ناوگان حمل و نقل جادهای را امری ضروری دانست. وی از وزیر راه و شهرسازی خواست تا در اسرع وقت، جلساتی با متخصصان دانشگاهی، کارشناسان امر و تمامی ذینفعان حوزه حمل و نقل جادهای برگزار کند. هدف از این جلسات، بررسی الگوهای موفق جهانی، تطبیق آنها با شرایط بومی و در نهایت، طراحی و ارائه یک برنامه جامع و متناسب برای ارتقاء مدیریت این بخش حیاتی و حرکت به سمت وضعیت مطلوب است.



