به گزارش ابرامباد، در گذشته، برنج‌های شکسته یا همان نیم‌دانه، جایگاه مشخصی در آشپزخانه داشتند و معمولاً برای طبخ غذاهایی مانند شله‌زرد، آش یا ته‌چین به کار می‌رفتند. به نقل از چندثانیه، این محصولات که عطر و طعم برنج کامل را داشتند، به دلیل ظاهرشان گزینه‌ای اقتصادی برای مصارف خاص بودند.
اما اکنون، این برنج‌های درجه دو به غذای اصلی بسیاری از خانواده‌ها تبدیل شده‌اند. با افزایش سرسام‌آور قیمت انواع برنج ایرانی مرغوب مانند طارم و هاشمی، بسیاری از خانوارها با دو گزینه دشوار روبرو هستند: یا به خرید برنج‌های ارزان‌تر و با کیفیت پایین‌تر مانند نیم‌دانه روی بیاورند، یا این ماده غذایی حیاتی را به کلی از سبد خرید خود حذف کنند.
دیگر برنج نیم‌دانه تنها برای ته‌دیگ دیگ‌های نذری استفاده نمی‌شود؛ بلکه در قابلمه‌های خانگی برای وعده‌های اصلی روزانه می‌جوشد. این برنج به جای آنکه قد بکشد و دانه دانه شود، وا می‌رود و له می‌شود، اما در نهایت شکم را سیر می‌کند و هزینه آن به مراتب کمتر از برنج کامل است.
در شرایطی که فشار اقتصادی، به‌ویژه بر اقشار کم‌درآمد جامعه، روزبه‌روز سنگین‌تر می‌شود و شکاف مصرف برنج ایرانی بین دهک‌های بالا و پایین جامعه عمیق‌تر شده است، ما به آرامی وارد عصری شده‌ایم که حتی شکل و شمایل دانه‌های برنج در بشقاب‌هایمان، گواهی بر وضعیت اقتصادی و معیشتی ماست.
