
به گزارش ابرامباد، سید عباس عراقچی در گفتوگویی صریح با شبکه راشاتودی، دیدگاههای ایران را درباره رویکرد جدید مذاکرات هستهای با ایالات متحده و مواضع کشورمان در این گفتگوها تشریح کرد.او در این مصاحبه جزئیات مهمی را مطرح کرده که در ادامه به آن میپردازیم:
مجری: به نظر میرسد مذاکرات شما با یارد کوشنر، ویتکوف و دریاسالار برادلی پیشرفت خوبی داشته است. این گمانهزنی زمانی تقویت میشود که بنیامین نتانیاهو بلافاصله پس از آن، جلسهای اضطراری با ترامپ در واشنگتن ترتیب میدهد. تصور میکنم نتانیاهو از روند مثبت مذاکرات خشنود نیست و قصد دارد بر لزوم کنار گذاشتن موشکهای بالستیک و قطع ارتباط ایران با کشورهایی که علیه اسرائیل موضع دارند، تأکید کند. نظر شما چیست؟
عراقچی: کاملاً واضح است؛ او از صلح و دیپلماسی بیزار است و جنگ را ترجیح میدهد. در طول دو سال گذشته، او هفت کشور را در منطقه ما مورد حمله قرار داده است که جدیدترین آن قطر، متحد آمریکا و دوستان غربی ما بود. بنابراین، نتانیاهو هیچ راهحلی جز جنگ در ذهن ندارد و این حقیقتی است که همه باید آن را درک کنند. او تاکنون تمام تلاش خود را کرده تا ایالات متحده را به جنگ با ایران بکشاند، اما هر بار با شکست مواجه شده است. اگر او بخواهد دوباره این تجربه ناموفق را تکرار کند، نتیجه نیز تفاوتی نخواهد داشت.
مجری: آیا رؤسای جمهور پیشین آمریکا نیز همیشه با نتانیاهو یا خواستههای اسرائیل همراهی میکردند، یا ترامپ در این زمینه بیش از پیش آماده همکاری است؟ بینش شما نسبت به ترامپ در این موضوع چگونه است؟
عراقچی: اجازه دهید در مورد احساسی که از آقای ویتکوف و آقای کوشنر دریافت کردم، صحبت کنم. به نظر من، آنها به دنبال جلوگیری از جنگ و یافتن یک راهحل دیپلماتیک هستند، که این عاقلانهترین تصمیمی است که ترامپ میتواند بگیرد. به ما گفته شده که نیت آنها رسیدن به یک راهحل مسالمتآمیز است. اگر آنها در این زمینه جدی هستند، ما نیز آمادگی جدی برای مذاکره داریم، هرچند هنوز کاملاً مطمئن نیستیم.
ماهیت صلحآمیز غنیسازی هستهای بسیار مهم است. برای راکتورهای تولید برق، غنیسازی زیر ۵ درصد کفایت میکند. در موارد خاصی مانند راکتور تحقیقاتی تهران (TRR)، به غنیسازی ۲۰ درصدی نیاز داریم. بنابراین، اعتقاد دارم که میتوانیم به توافقی بهتر از توافق اوباما یا برجام دست یابیم. من بیست سال سابقه فعالیت در حوزه مذاکرات هستهای را دارم.
میدانم که دستیابی به چنین توافقی امکانپذیر است؛ میتوانیم به توافقی مطلوبتر از گذشته برسیم و این اطمینان را بدهیم که هیچ سلاح هستهای وجود نخواهد داشت. نبود سلاح هستهای دغدغه اصلی کسانی است که نگرانیهایی در این زمینه دارند و ما میتوانیم این موضوع را تضمین کنیم.
من به تیم خود دستور دادهام تا بر روی یک طرح عملی کار کنند که هم تضمینکننده عدم ساخت سلاح هستهای باشد و هم حقوق ایران برای استفاده صلحآمیز از فناوری هستهای، شامل تولید برق، دارو، کشاورزی و سایر موارد را محفوظ بدارد.
فکر میکنم این امر شدنی و قابل دستیابی است؛ فقط نیازمند خلاقیت و حسن نیت از هر دو طرف است. در این باره میخواهم مشخصتر سخن بگویم: ما هنوز اعتماد کاملی به آمریکاییها نداریم.
به نظرم حق داریم که بیاعتماد باشیم، زیرا آخرین باری که مذاکره کردیم – در ژوئن گذشته – زمانی که در میانه گفتگوها بودیم، تصمیم به حمله به ما گرفتند. این تجربه بسیار تلخی برای ما بود.
ما باید اطمینان حاصل کنیم که آن سناریو تکرار نخواهد شد. این موضوع عمدتاً به تصمیمات آمریکا بستگی دارد.
مجری: شما نیاز دارید که ترامپ شخصاً این تضمین را بدهد، زیرا او همان کسی بود که دفعه قبل وعده را شکست.
عراقچی: ما به یک تضمین ملموس نیاز داریم که آن سناریو تکرار نخواهد شد و ایالات متحده از زور برای حل اختلافات با دیگران، یا حداقل با ایران، استفاده نخواهد کرد.
آنها سال گذشته یک بار این روش را امتحان کردند و شکست خوردند. برنامه هستهای ایران را نمیتوان با بمباران نابود کرد، زیرا این فناوریای است که توسط خود ما توسعه یافته است. بنابراین، هیچ راهحلی جز دیپلماسی وجود ندارد.
مجری: آیا ایران حاضر است بنا به درخواست نتانیاهو، در روابط خود با متحدانی که نسبت به اسرائیل موضع خصمانه دارند، تعدیلی ایجاد کند؟ و آیا ایران به هر شکلی حاضر است توانمندی موشکی بالستیک خود را محدود سازد؟
عراقچی: این مسائل به هیچ وجه به برنامه هستهای ما مربوط نیست. ما تنها درباره برنامه هستهای خود با آمریکا مذاکره میکنیم.
مجری: پس این موضوعات از دستور کار خارج است؟
عراقچی: قطعاً.
مجری: چقدر به این گفتگوها با آقای ویتکوف و آقای کوشنر مطمئن هستید که بتوان به راهحلی دست یافت و از یک وضعیت بسیار ناخوشایند و خطرناک در منطقه و جهان جلوگیری کرد؟
عراقچی: من از جانب خودمان مطمئن هستم؛ ما به همان اندازه که برای دفاع از خود در برابر هرگونه تجاوز جدید آمادهایم، برای یک راهحل دیپلماتیک نیز آمادگی کامل داریم. دفعه قبل، در ماه ژوئن گذشته، در میانه مذاکرات بودیم که ابتدا اسرائیلیها و سپس آمریکاییها به ما حمله کردند، در حالی که ما مشغول گفتگو بودیم. اکنون، از نظر نظامی، چه از لحاظ کمی و چه کیفی، نسبت به پیش از جنگ دوازدهروزه آمادگی بیشتری برای دفاع از خود داریم و برای دیپلماسی نیز آمادهتریم.
ما از آنچه در دوازده ماه گذشته و طی جنگ دوازدهروزه رخ داد، درسهای فراوانی آموختهایم. در زمینه جنگ و دیپلماسی، تجربیات لازم را کسب کردهایم و اکنون برای هر دو حالت آمادهایم.
مجری: اما اگر آنها حمله کنند چه؟ اگر از روشهای تهاجمی استفاده کنند، راهبرد تلافیجویانه شما چه خواهد بود؟
عراقچی: ما از خودمان دفاع میکنیم.
مجری: چگونه؟
عراقچی: خودتان میدانید چگونه.
مجری: شما به پایگاههای آمریکا در کشورهای حوزه خلیج فارس حمله خواهید کرد؟
عراقچی: به پایگاهها، داراییها و تأسیسات آمریکا، هر آنچه در منطقه ما دارند، حمله خواهیم کرد.
مجری: به نظر میرسد گفتن این حرف برایتان ناراحتکننده است. واقعاً همینطور است؟
عراقچی: نه، ناراحت نیستم. فقط نمیخواهم چیزی را بیان کنم که دوست ندارم اتفاق بیفتد. من یک دیپلمات هستم؛ اهل گفتگو و مذاکره. همه مرا میشناسند. قبلاً این کار را انجام دادهام و دوباره هم میتوانم انجام دهم. من مرد جنگ نیستم، هرچند خود من یک رزمنده در دوران جنگ بودهام. کشور من و نیروهای مسلح ما برای هر احتمالی کاملاً آمادهاند، اما ترجیح من یک راهحل دیپلماتیک است.
مجری: شگفتزده هستم از میزان علاقهای که مردم اینجا به آمریکا دارند. آنها آمریکا را دوست دارند و شیفته آن هستند. از هر طریقی که ممکن بود، با من دوستانه و مهربان رفتار کردهاند.
عراقچی: ما با مردم آمریکا هیچ مشکلی نداریم. مشکل از سیاستهای دولت آمریکاست. ما مخالف سیاستهای آنها، سیاستهای متکبرانهشان نسبت به ملت آمریکا هستیم. با مردم و افراد عادی هیچ مشکلی نداریم. روابط ما مبتنی بر تعاملات مردم با مردم است.
ایرانیهای زیادی در آمریکا زندگی میکنند و ما همیشه از روابط بین مردم دو کشور لذت بردهایم. پس مشکلی بین ما و مردم آمریکا وجود ندارد. مشکل از سیاستهای ایالات متحده است که بلافاصله پس از انقلاب اسلامی، با انقلاب و جمهوری اسلامی ایران خصمانه برخورد کرد. فکر میکنم این بیشتر به دلیل شکست اطلاعاتی آنها بود. آنها متحد خود را دقیقاً ۴۷ سال پیش به دلیل انقلاب ایران از دست دادند.
فردا سالگرد آن است. آنها متحد خود را از دست دادند و نفهمیدند چرا. به همین دلیل موضع خصمانهای نسبت به جمهوری اسلامی ایران گرفتند. این اشتباه بزرگی بود و اکنون نتیجه آن را مشاهده میکنند.



