به گزارش ابرامباد، با وجود تلاش‌های کاجا کالاس، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، برای نشان دادن بی‌طرفی و تأکید بر اینکه درگیری‌های اخیر جنگ اروپا نیست، قاره سبز به واسطه تحرکات نظامی گسترده، حضور پایگاه‌های متعدد ایالات متحده و تهدیدات دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، مبنی بر وضع تعرفه‌های سنگین و احتمال خروج از ناتو، ناگزیر وارد این مناقشه شده است. پیش از این، مارک روته، دبیرکل ناتو، فاش کرده بود که کشورهای اروپایی بین چهار تا پنج هزار مجوز پرواز برای جنگنده‌ها و هواپیماهای پشتیبانی آمریکایی از پایگاه‌هایشان صادر کرده‌اند که نشان‌دهنده عمق همکاری‌هاست.
در ادامه، این تحلیل به بررسی مواضع متفاوت کشورهای کلیدی اروپایی در قبال این بحران می‌پردازد؛ از همراهی کامل تا مخالفت قاطع و رویکردهای بی‌طرفانه.
بریتانیا؛ شریک تمام‌عیار و پذیرنده ریسک تلافی
بریتانیا در میان کشورهای اروپایی، بیشترین سطح همکاری و حمایت را از عملیات نظامی آمریکا علیه ایران نشان داده است. هرچند در ابتدا، کی‌یر استارمر با به کارگیری پایگاه‌های بریتانیا برای حملات احتمالی به ایران مخالف بود، اما به مرور زمان، مجوز استفاده از مراکز حیاتی مانند پایگاه دیگو گارسیا و فرودگاه نظامی فیرفورد را صادر کرد.
این سیاست همکاری‌جویانه، حتی پس از تحولات سیاسی و روی کار آمدن اندی برنهام نیز تغییر نکرد و استمرار یافت. در واکنش به این همکاری‌ها، ایران صراحتاً اعلام کرد که پایگاه‌های میزبان نیروهای بریتانیایی در منطقه، اهداف مشروعی تلقی می‌شوند و به دنبال آن، نقاطی در عراق، قطر، امارات و قبرس که محل استقرار این نیروها بودند، هدف حملات پهپادی و موشکی قرار گرفتند.
فرانسه و آلمان؛ رفت و آمد بین سیاست و همسویی تاکتیکی
امانوئل ماکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، با وجود آنکه حملات اولیه آمریکا و اسرائیل را نقض‌کننده قوانین بین‌المللی دانست و آن را محکوم کرد، اما اجازه فرود هواپیماهای پشتیبانی آمریکایی را در پایگاه‌های استرس و آوورد داد. پس از حمله به پایگاه فرانسه در ابوظبی، این کشور پروازهای شناسایی و گشت‌زنی را در امارات افزایش داد؛ اما از سوی دیگر، با مسدود کردن مسیر انتقال تسلیحات به اسرائیل، خشم دونالد ترامپ را برانگیخت و به تحریم صنایع تسلیحاتی فرانسه از سوی اسرائیل منجر شد.
در آلمان نیز فریدریش مرتس، صدراعظم این کشور، ابتدا حمایت خود را از رویکرد آمریکا و اسرائیل اعلام کرد، اما با انتقاد از شیوه مذاکرات، روابطش با واشنگتن دچار چالش شد. این موضع‌گیری، با واکنش شدید دونالد ترامپ همراه بود که در پی آن، دستور خروج پنج هزار نیروی آمریکایی از خاک آلمان را صادر کرد.
اسپانیا؛ موضع سرسختانه و ممانعت از عبور
مادرید قاطع‌ترین رویکرد را در قبال این جنگ اتخاذ کرد. پدرو سانچز، نخست‌وزیر اسپانیا، با تأکید بر شعار «نه به جنگ»، استفاده آمریکا از پایگاه‌های روتا و مورون را قدغن اعلام کرد. او همچنین در حرکتی بی‌سابقه، حریم هوایی کشورش را به روی هواپیماهای نظامی و سوخت‌رسان آمریکایی بست. این ایستادگی اسپانیا، با تهدیدات جدی اقتصادی و وضع تعرفه‌های سنگین از سوی دونالد ترامپ علیه مادرید روبرو شد.
ایتالیا، یونان، بلغارستان و رومانی؛ مرزبندی‌ها و پشتیبانی تدارکاتی
در ایتالیا، جورجیا ملونی، نخست‌وزیر، ضمن رد ادعاهای ناتو، قاطعانه اعلام کرد که کشورش در هیچ‌گونه عملیات تهاجمی علیه ایران شرکت نکرده و حتی پیمان دفاعی خود با اسرائیل را نیز منسوخ کرده است.
در مقابل، برخی کشورها نظیر یونان با ارائه خدمات تعمیر و نگهداری به ناوهای پهپادبر آمریکایی در بندر سودا، و همچنین بلغارستان و رومانی تحت رهبری رومن رادف و نیکوشور دان، با اعطای مجوزهای تدارکاتی و سوخت‌رسانی در مناطق استراتژیک بالکان و دریای سرخ، به نوعی تسهیلات لجستیکی برای نیروهای آمریکایی فراهم آوردند. این اقدامات البته با اخطارهای جدی و رسمی از جانب اسماعیل بقائی، سخنگوی وزارت امور خارجه ایران، روبرو شد.
