به گزارش ابرامباد، اظهارات صولت مرتضوی، وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی دولت سیزدهم، درباره دستاوردهای اقتصادی این دولت با موجی از واکنش‌های عمومی و چالش‌هایی در مورد صحت آمارها مواجه شد.آقای مرتضوی پیشتر اعلام کرده بود که در مدت ۲ سال و ۹ ماه از فعالیت دولت سیزدهم، علی‌رغم تمامی نوسانات، اقتصاد کشور به رشد ۷ درصدی دست یافته و هدفگذاری برای رسیدن به ۸ درصد نیز در دستور کار بوده است.
اما بررسی‌های صورت‌گرفته، از جمله فکت‌چک‌هایی که درباره این ادعا منتشر شده‌اند، نشان می‌دهد که در هیچ یک از سال‌های اشاره‌شده، نرخ رشد اقتصادی ایران به رقم ۷ درصد نرسیده است. این تناقض، کاربران فضای مجازی و بخش نظرات رسانه‌ها را به جولانگاهی برای ابراز دیدگاه‌های مختلف بدل کرده است؛ واکنش‌هایی که محور اصلی آن‌ها بی‌اعتمادی فزاینده به آمارهای رسمی و مطالبه پاسخگویی شفاف از مسئولان بوده است.
یکی از کاربران با اشاره به تحولات فکری در نسل جدید، تأکید کرده است که دسترسی بی‌سابقه به اطلاعات یکی از دلایل اصلی افزایش فاصله بین جوانان و نگاه سنتی برخی مسئولان است. به باور این کاربر، نسل امروز هر ادعایی را به سادگی نمی‌پذیرد، اما برخی مسئولان همچنان با همان رویکرد گذشته با جامعه تعامل می‌کنند؛ زمانی که امکان راستی‌آزمایی و نقد ادعاهای مسئولان برای عموم مردم بسیار محدودتر بود.
این دیدگاه همچنین بر این باور است که همین تفاوت نگرش، موجب نارضایتی بخشی از مسئولان از نسل جوان شده، در حالی که حقیقت این است که جامعه تغییر کرده و مخاطب امروزی به راحتی می‌تواند اطلاعات گوناگون را کنار هم چیده و صحت یک ادعا را قضاوت کند.
بخشی دیگر از واکنش‌ها مستقیماً عملکرد صولت مرتضوی را نشانه رفته است. یک کاربر خطاب به وزیر سابق نوشته: «آقای صولت شما خوب عمل نکردید» و با انتقاد از وضعیت کارگران، خواستار توقف ارائه آمارهای نادرست شده است. این دست از نظرات، نشان می‌دهد که مخاطبان، اظهارات کنونی مرتضوی را جدای از کارنامه اجرایی او در دوران وزارتش نمی‌بینند.
کاربر دیگری با لحنی انتقادی و کوتاه پرسیده است: «حالا که چی، خودتون خوب عمل می‌کنید؟»؛ این واکنش تلاش دارد تا کانون بحث را از مقایسه دولت‌ها، به عملکرد خود مسئول سابق بازگرداند.
در میان نظرات، انتقادهای صریح‌تری نیز به چشم می‌خورد. یکی از کاربران نوشته است: «وزیر دولت رئیسی فکر نمی‌کرد کسی درباره آمارش تحقیق کند.» این جمله در کنار سایر نظرات، مؤید آن است که شفافیت و دسترسی عمومی به داده‌ها، فاصله میان ادعاهای سیاسی و واقعیت‌های آماری را به سرعت آشکار می‌سازد.
کاربر دیگری نیز معتقد است که اعلام میزان رشد اقتصادی اساساً در حیطه تخصصی وزیر کار نیست و نمی‌تواند به تنهایی مبنای قضاوت قرار گیرد. او با اشاره به مرکز آمار ایران و بانک مرکزی، خواستار شفافیت از سوی مراجع رسمی درباره ادعای مطرح‌شده شده است. به عبارت دیگر، گروهی از مخاطبان نه تنها در صحت عدد تردید دارند، بلکه به منبع و مبنای اعلام چنین آمارهایی نیز انتقاد می‌کنند.
در همین راستا، کاربری دیگر اشاره کرده که حتی مسئولان در حیطه وظایف خود نیز آمارهای اشتباه ارائه می‌دهند و مشخصاً به احسان خاندوزی، وزیر اقتصاد دولت سیزدهم، اشاره کرده است.
بحث عملکرد دولت سیزدهم در دیگر بخش‌های نظرات نیز ادامه یافته است. یک کاربر از اعضای کابینه دولت سیزدهم دفاع کرده و نوشته است: «درد و بلای اعضای کابینه دولت شهید رئیسی بخورد تو سر اعضای کابینه پزشکیان.» در مقابل، بخش دیگری از کاربران با انتقاد از عملکرد دولت گذشته، با این دیدگاه مخالفند. بنابراین، فضای نظرات از نظر سیاسی یکپارچه نیست و در کنار انتقادهای اقتصادی، دفاع از دولت سیزدهم نیز دیده می‌شود.
برخی کاربران نیز به سابقه گزارش‌ها و آمارهای ارائه‌شده در دولت گذشته اشاره کرده‌اند. یکی از آن‌ها با لحنی انتقادی پرسیده است: «گزارش‌های مهملی که به رهبری دادند را خاطرتان هست؟» این واکنش نشان می‌دهد که بخشی از مخاطبان موضوع را فراتر از یک عدد رشد اقتصادی می‌بینند و آن را به کیفیت گزارش‌های آماری و عملکرد دستگاه‌های اجرایی در دوره‌های گذشته پیوند می‌زنند.
در نقطه مقابل، یک کاربر با لحنی متفاوت نوشته است: «وقتی این‌طور حرف‌ها رو می‌زنید آدم ناراحت میشه. این فکت‌ها خیلی خوبه.» این نظر از انتشار اطلاعات و راستی‌آزمایی ادعاها استقبال کرده و نشان می‌دهد که بخشی از مخاطبان، صرف‌نظر از اینکه نتیجه بررسی به نفع کدام دولت باشد، اصل شفافیت و ارائه «واقعیت‌ها» را ارزشمند می‌دانند.
بحث مستقیم درباره رقم رشد اقتصادی نیز میان کامنت‌ها مطرح شده است. یکی از کاربران با اشاره به عدد مورد بحث نوشته: «اشتباه می‌کنی، ۷۰ درصد بوده.» این نظر البته خود نشانه‌ای از فضای طنز و کنایه در بخشی از واکنش‌هاست؛ زیرا ادعای مطرح‌شده درباره ۷ درصد رشد اقتصادی بوده و کاربر با تغییر طنزآمیز رقم، به آن واکنش نشان داده است.
در ادامه، چندین کاربر دیگر بر آگاهی روزافزون جامعه تأکید کرده‌اند. یکی نوشته است: «امروزه مردم هوشیارند و خبرهای فیک را تشخیص می‌دهند.» کاربر دیگری نیز گفته است که مسئولان باید پاسخگوی عملکرد نامناسب خود در زمان وزارت باشند، نه اینکه چنین اظهاراتی را مطرح کنند.
یکی از مخاطبان نیز برای تأکید بر سابقه اختلافات آماری، به اظهارات مربوط به تورم اشاره کرده و نوشته است که به آمارهای دولت سیزدهم مراجعه می‌کند و مدعی شده وزیر اقتصاد وقت نیز از تورم ۶۰ درصدی سخن گفته بود، در حالی که به اعتقاد او چنین نرخی در آن زمان وجود نداشته است. این نظر بار دیگر نشان می‌دهد که مسئله آمار برای مخاطبان تنها به ادعای رشد اقتصادی محدود نشده و تجربه آن‌ها از اعلام اعداد اقتصادی در سال‌های گذشته نیز بر قضاوتشان تأثیر گذاشته است.
با این حال، همه واکنش‌ها منفی نبوده است. یکی از کاربران نوشته: «مطلب جذابی بود، بیشتر از این چیزها بنویسید.» کاربر دیگری نیز با اشاره به موضوع اشتباهات آماری نوشته است: «اشتباهات آماری چیز جدیدی نیست.» مخاطب دیگری نیز با لحنی انتقادی، این وضعیت را «داستان غم‌انگیز اشتباهات آماری» توصیف کرده است.
در میان کامنت‌ها همچنین تأکید مستقیمی بر آگاهی نسل جوان دیده می‌شود. یکی از کاربران نوشته است: «نسل جوان آگاه آمارهای اشتباه را نمی‌پذیرد.» این نظر در کنار کامنت نخست، یک خط مشترک را شکل می‌دهد: بخشی از جامعه معتقد است دسترسی گسترده‌تر به اطلاعات باعث شده امکان پذیرش بی‌چون‌وچرای آمارهای رسمی کاهش پیدا کند.
در نهایت، یکی از کاربران با لحنی تند خطاب به صولت مرتضوی نوشته است: «کاش شما دیگه استراحت کنید.» این نظر در واقع نشان‌دهنده شدیدترین سطح انتقاد در میان واکنش‌های منتشرشده است و نشان می‌دهد که برخی مخاطبان معتقدند چهره‌های مسئول در دولت‌های گذشته، پیش از اظهارنظر درباره وضعیت فعلی، باید درباره عملکرد خود در دوره مسئولیت پاسخگو باشند.
مجموع این واکنش‌ها نشان می‌دهد که بحث درباره اظهارات صولت مرتضوی تنها به اختلاف بر سر یک عدد محدود نمانده است. کاربران از یک سو درباره صحت آمار رشد اقتصادی تردید کرده‌اند، از سوی دیگر عملکرد وزیر سابق و دولت سیزدهم را به چالش کشیده‌اند و در مقابل، گروهی نیز از کارنامه دولت گذشته دفاع کرده‌اند.
در این میان، یک موضوع بیش از سایر موارد تکرار شده است: مخاطب امروز آمار را می‌بیند، آن را با منابع دیگر مقایسه می‌کند و انتظار دارد مسئولان درباره اعداد و ادعاهای اقتصادی خود دقت و شفافیت بیشتری به خرج دهند.
