به گزارش ابرامباد، همزمان با اوج‌گیری گمانه‌زنی‌ها درباره طرح‌های تازه دولت برای کنترل مصرف سوخت و تعیین بهای ۱۰ هزار تومانی برای نرخ سوم بنزین، پرسش‌های مهمی در خصوص پیامدهای این تصمیم، از تأثیر آن بر قیمت کالاها و خدمات گرفته تا سرنوشت قاچاق سوخت و بار مالی تحمیل شده بر مردم، مطرح شده است.در همین راستا، جلال رشیدی‌کوچی، از نمایندگان سابق پارلمان، در گفت‌وگویی صریح، موضعی متفاوت اتخاذ کرده است. او معتقد است ریشه‌یابی و حل مشکل ناترازی بنزین تنها با دست‌بردن در قیمت یا سازوکار سهمیه‌بندی ممکن نیست و هزینه این بحران نباید از جیب شهروندان پرداخت شود.
رشیدی‌کوچی بخش عمده‌ای از این معضل را ناشی از وضعیت کنونی صنعت خودروسازی کشور می‌داند؛ خودروهایی که به گفته وی، مصرف سوخت بالایی دارند و شکاف میان تولید و تقاضای بنزین را روزبه‌روز عمیق‌تر کرده‌اند. او تاکید می‌کند که اگر قرار است بهای سوخت افزایش یابد، ابتدا باید تصمیم‌گیری قاطع درباره کیفیت، قیمت و میزان مصرف خودروهای تولید داخل صورت گیرد.
یکی از جنبه‌های تأمل‌برانگیز اظهارات او، مقایسه بهای بنزین با نرخ‌های جهانی است. رشیدی‌کوچی با مطرح کردن این پرسش بنیادین که چرا در شرایطی که خودرو در ایران با بهای جهانی به مردم عرضه نمی‌گردد و سطح درآمدها نیز با استانداردهای بین‌المللی قابل قیاس نیست، باید تنها بهای بنزین به سمت قیمت‌های جهانی حرکت کند، به تناقضی اساسی اشاره می‌کند.
وی همچنین درباره پدیده قاچاق سوخت هشدار می‌دهد و متقاعد است که حتی با افزایش قیمت بنزین تا ۸۰ هزار تومان نیز تضمینی برای توقف قاچاق وجود ندارد؛ معضلی که به گفته او، ریشه در اختلاف فاحش قیمت سوخت ایران با کشورهای همسایه دارد.
از سوی دیگر، رشیدی‌کوچی نسبت به پیامدهای تورمی ناشی از افزایش قیمت سوخت ابراز نگرانی می‌کند و معتقد است که بالا رفتن هزینه‌های بنزین می‌تواند از طریق بخش حمل‌ونقل و تولید، بر قیمت طیف گسترده‌ای از کالاها و خدمات اثر مستقیم بگذارد.
او در مورد طرح اختصاص سهمیه بنزین بر اساس کد ملی نیز یک هشدار جدی می‌دهد؛ این که سیاست مذکور ممکن است به جای حل مشکل اصلی، موجب ایجاد یک بازار سیاه جدید برای داد و ستد سهمیه‌ها و گسترش رانت‌خواری شود.
اما شاید مهم‌ترین بخش اظهارات رشیدی‌کوچی، دیدگاه او درباره سرنوشت سه سناریوی پیشنهادی دولت برای بنزین باشد. او به صراحت بیان می‌کند که تمامی این سه سناریو را محکوم به شکست می‌خواند و تاکید دارد تا زمانی که معضل خودروسازی و مصرف بی‌رویه آن حل نشود، تغییر در قیمت بنزین نمی‌تواند ناترازی سوخت را به صورت پایدار برطرف کند.
اما چرا رشیدی‌کوچی بر این باور است که حتی بنزین ۸۰ هزار تومانی هم نمی‌تواند قاچاق را مهار کند؟ چرا او معتقد است که پول بنزین سال‌های آینده از هم‌اکنون از مردم دریافت شده و طرح سهمیه‌بندی کد ملی می‌تواند به منبع جدید رانت بدل گردد؟ برای مطالعه جزئیات کامل‌تر این مباحث تحلیلی، خوانندگان می‌توانند به بخش‌های مرتبط مراجعه کنند.
