
به گزارش سایت ابرامباد، در شرایطی که دولت آمریکا، در ادامه رویکرد فشار حداکثری، میکوشد دامنه محدودیتهای اقتصادی علیه جمهوری اسلامی ایران را به آبهای بینالمللی نیز گسترش دهد، مقامات عالیرتبه دفاعی و امنیتی کشورمان با اظهاراتی صریح، آمادگی کامل ایران را برای مقابله با این سیاست اعلام کردهاند. این مواضع به وضوح نشان میدهد که محاسبات واشنگتن در خصوص هزینههای رویارویی با ایران، با واقعیت توانمندیهای دفاعی جمهوری اسلامی فاصله زیادی دارد.
در همین راستا، سردار سیدمجید ابنالرضا، سرپرست وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح، در پاسخ به پرسشی درباره قابلیت ایران در هدف قرار دادن ناوهایی که در محاصره اقتصادی کشورمان نقش دارند، با قاطعیت اظهار داشت: «مطمئن باشید که توانایی آن را داریم و نتایجش را میبینید، انشاءالله.»
این بیان قاطع را باید در کنار سخنان اخیر سرلشکر محسن رضایی، دبیر شورای عالی امنیت ملی، مورد ارزیابی قرار داد. او ضمن اشاره به دریافت هشدارهای روشن از سوی واشنگتن درباره موشکهای جدید ایران، تأکید کرد که جنگ اقتصادی از طریق ایجاد منطقه ممنوعه دریایی در تمام خلیج فارس تا محدوده محاصره، با پاسخی قاطع مواجه خواهد شد.

سرلشکر رضایی همچنین به بازبینی اساسی در موضع عملیاتی جمهوری اسلامی ایران در قبال کشتیها و پایگاههای نظامی آمریکا اشاره کرده است؛ موضوعی که بیانگر ورود معادله تقابل به مرحلهای تازه است.
آمریکا نباید قدرت دفاعی ایران را بیازماید
پیام اصلی این اظهارات کاملاً واضح است: آمریکا نمیتواند از یک سو با بهرهگیری از توان نظامی و دریایی خود به دنبال اعمال فشار اقتصادی بر ملت ایران باشد و از سوی دیگر انتظار داشته باشد که جمهوری اسلامی ایران در برابر چنین اقدامی منفعل عمل کند.
طی سالیان گذشته، یکی از محورهای کلیدی راهبرد دفاعی جمهوری اسلامی ایران، ایجاد توان بازدارندگی در برابر قدرتهای فرامنطقهای بوده است؛ به نحوی که هرگونه اقدام نظامی علیه کشورمان با هزینهای غیرقابل پیشبینی برای متجاوز همراه شود.
در این چارچوب، حضور ناوهای آمریکایی در منطقه، اگر از حد یک حضور نظامی صرف فراتر رفته و در راستای اجرای سیاست محاصره اقتصادی ایران قرار گیرد، از منظر تهران دیگر تنها یک حضور نظامی نخواهد بود؛ بلکه بخشی از یک اقدام خصمانه علیه منافع ملی کشورمان قلمداد خواهد شد.

سخنان سرپرست وزارت دفاع دقیقاً در همین راستا قابل تفسیر است: ایران نه تنها از توانایی شناسایی و رصد کامل تحرکات نظامی آمریکا برخوردار است، بلکه برای مقابله با هرگونه تهدید احتمالی نیز گزینههای عملیاتی متعددی در اختیار دارد.
موشکهای نوین؛ بخش مهمی از معادله بازدارندگی
در این میان، اشاره سرلشکر محسن رضایی به «موشکهای جدید ایران» از اهمیت ویژهای برخوردار است.
او تأکید کرده است که واشنگتن در روزهای اخیر «هشدار واضحی» از قابلیتهای موشکی تازه ایران دریافت کرده است. این موضع در واقع حامل یک پیام راهبردی برای طرف آمریکایی است: توان موشکی جمهوری اسلامی ایران یک توان ثابت و متوقفمانده نیست، بلکه متناسب با ماهیت تهدیدات و نیازهای دفاعی کشور، پیوسته در حال توسعه و ارتقاء است.

تجربه سالهای اخیر نیز به خوبی نشان داده است که جمهوری اسلامی ایران سرمایهگذاری گستردهای بر توسعه توانمندیهای موشکی، پهپادی و دریایی خود انجام داده است؛ توانمندیهایی که هدف اصلی آنها دفاع از تمامیت ارضی، حاکمیت ملی و منافع حیاتی جمهوری اسلامی ایران است.
از این منظر، سخنان اخیر مسئولان کشورمان را میتوان بخشی از یک راهبرد هوشمندانه بازدارنده دانست؛ راهبردی که تلاش دارد پیش از آنکه طرف مقابل دست به اقدام پرهزینهی جدیدی بزند، هزینههای احتمالی آن را برای تصمیمگیران آمریکایی روشن کند.
خلیج فارس؛ عرصهای که آمریکا نمیتواند یکطرفه تصمیمگیر باشد
خلیج فارس و تنگه هرمز از حیاتیترین مناطق استراتژیک جهان به شمار میروند و جمهوری اسلامی ایران نیز به عنوان یکی از کشورهای اصلی منطقه، امنیت این پهنه آبی را جزء لاینفک منافع ملی خود میداند.

در چنین شرایطی، اعلام ایجاد «منطقه ممنوعه دریایی» از سوی دبیر شورای عالی امنیت ملی را باید فراتر از یک موضع سیاسی معمول ارزیابی کرد. پیام تهران این است که امنیت منطقه نمیتواند به صورت یکجانبه تعریف یا تحمیل شود.
اگر آمریکا بخواهد با استفاده از برتری نظامی خود، مسیر تجارت و اقتصاد ایران را تحت فشار قرار دهد، طبیعی است که جمهوری اسلامی ایران نیز در چارچوب حقوق و منافع ملی خود، ابزارهای لازم برای مقابله با این سیاست را فعال خواهد کرد.
این رویکرد در حقیقت تلاشی برای تغییر محاسبات طرف مقابل است؛ به این معنا که واشنگتن بداند فشار بیشتر، لزوماً به نتیجه سیاسی مورد نظر آمریکا منجر نخواهد شد، بلکه میتواند هزینههای جدید و سنگینی را متوجه نیروها و منافع آمریکا در منطقه کند.
چرا پیام تهران برای واشنگتن حائز اهمیت است؟
یکی از مهمترین مولفههای قدرت جمهوری اسلامی ایران در برابر آمریکا، صرفاً در تعداد تجهیزات یا سامانههای نظامی خلاصه نمیشود؛ بلکه بخش عمدهای از این قدرت به توانایی ایجاد بازدارندگی و تحمیل هزینه بر دشمن در صورت تجاوز مربوط است.
ایران طی سالیان گذشته به اثبات رسانده است که در برابر فشار و تهدید، تنها به موضعگیری سیاسی بسنده نمیکند و در صورت لزوم از ظرفیتهای دفاعی و نظامی خود به طور موثر استفاده خواهد کرد.
از همین رو، سخنان اخیر سردار ابنالرضا و سرلشکر محسن رضایی را میتوان هشداری جدی به واشنگتن تلقی کرد؛ هشداری که در آن، جمهوری اسلامی ایران خطوط قرمز خود را در برابر فشار اقتصادی و محاصره دریایی، روشنتر از گذشته ترسیم کرده است.
نکته اساسی این است که ایران آغازگر تنش نیست، اما در برابر تجاوز و اقدام علیه منافع ملی خود نیز سیاست انفعال را در پیش نخواهد گرفت. این همان منطقی است که طی سالهای گذشته بخش مهمی از راهبرد دفاعی کشورمان را شکل داده است: صلح و ثبات تنها زمانی پایدار خواهد بود که طرف مقابل از هزینههای احتمالی تجاوز اطمینان کامل داشته باشد.
محاسبهای که واشنگتن باید بازنگری کند
اکنون مسئولیت تصمیمگیری بر عهده آمریکاست. واشنگتن باید بین ادامه سیاست فشار و پذیرش پیامدهای احتمالی آن یکی را برگزیند.
اگر آمریکا تصور کند که میتواند با استفاده از ناوهای جنگی و برتری نظامی خود، فشار اقتصادی علیه ایران را بدون مواجهه با هیچ پاسخی تشدید کند، اظهارات اخیر مقامات ایرانی به وضوح نشان میدهد چنین محاسبهای از منظر تهران کاملاً بیاعتبار است.
جمهوری اسلامی ایران طی دهههای گذشته برای ایجاد یک توان دفاعی مستقل و بومی سرمایهگذاری و هزینه کرده است و امروز بخش مهمی از این توانمندیها در اختیار نیروهای مسلح کشورمان قرار دارد.
از موشکهای دقیق و سامانههای پهپادی پیشرفته تا توانمندیهای دریایی و شبکه گسترده شناسایی و رصد، مجموعهای از ظرفیتها در اختیار ایران است که هدف اصلی آنها جلوگیری از تحمیل اراده قدرتهای خارجی بر این سرزمین است.
جمعبندی
اظهارات اخیر سرپرست وزارت دفاع و دبیر شورای عالی امنیت ملی را باید در چارچوب یک پیام واحد و منسجم ارزیابی کرد؛ جمهوری اسلامی ایران در برابر سیاست فشار، محاصره و تهدید، ابزارهای لازم برای دفاع قاطع از منافع خود را در اختیار دارد و در صورت عبور دشمن از خطوط قرمز، پاسخ ایران میتواند هزینههای بسیار سنگینی را برای طرف مقابل به همراه داشته باشد.
تأکید سردار ابنالرضا بر توانایی هدف قرار دادن ناوهای آمریکایی که در محاصره اقتصادی مشارکت دارند و اعلام محسن رضایی درباره بازنگری اساسی در موضع عملیاتی ایران، نشان میدهد تهران در تلاش است معادلهای جدید را در برابر واشنگتن تثبیت کند: هرچه فشار علیه ایران افزایش یابد، تضمینی برای کاهش هزینههای آمریکا وجود ندارد؛ بلکه به احتمال قوی، هزینههای رویارویی برای نیروهای آمریکایی در منطقه افزایش خواهد یافت.
در چنین شرایطی، مهمترین پیام برای واشنگتن این است که ایران امروز کشوری نیست که بتوان با تهدید نظامی یا محاصره اقتصادی، آن را به پذیرش خواستههای یکجانبه وادار کرد.
توان دفاعی جمهوری اسلامی ایران برای آغاز جنگ یا تجاوز نیست؛ اما اگر دشمن بخواهد امنیت، حاکمیت و منافع ملت ایران را هدف قرار دهد، این توانمندی میتواند به ابزاری قدرتمند برای دفاع، بازدارندگی و تحمیل هزینه بر متجاوز تبدیل شود.



