به گزارش ابرامباد، بحث پیرامون طرح سه‌فوریتی خروج جمهوری اسلامی ایران از پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای (NPT) که مدتی است به هیئت‌رئیسه مجلس تقدیم شده و تنها منتظر اعلام وصول از سوی رئیس مجلس است، این روزها توجهات زیادی را به خود جلب کرده است.این گمانه‌زنی که آیا ایران واقعاً از NPT خارج خواهد شد، با وجود طرح مکرر آن در ماه‌های اخیر، همچنان بدون پاسخ صریح از سوی مقامات رسمی کشور باقی مانده است.
در همین راستا، محمد سراج، نماینده مردم تهران در مجلس، در اظهاراتی درباره طرح خروج از NPT دیدگاه شخصی خود را بیان کرد. او معتقد است که خروج از این پیمان تنها در صورتی می‌تواند به سود ایران باشد که هدف، دستیابی به سلاح هسته‌ای باشد. وی تأکید کرد: «اگر تصمیم به خروج از NPT بگیریم، دوستان بین‌المللی خود را از دست خواهیم داد.»
سراج افزود: «ما فعالیت‌های هسته‌ای صلح‌آمیز خود را ادامه می‌دهیم، اما بازرسان سازمان بین‌المللی را نمی‌پذیریم. در این صورت، چه کسانی بر فعالیت‌های ما نظارت خواهند کرد؟ پیشنهاد ما این است که چین و روسیه می‌توانند ناظران خود را اعزام کرده و پس از نظارت بازگردند که این موضوع مشکلی ندارد.»
نماینده تهران همچنین در مورد گفت‌وگو با ایالات متحده و «تفاهم اسلام‌آباد» اظهار داشت: «ما با آمریکا مذاکره‌ای نداریم. آمریکا شرایط ما را پذیرفت و آنها را امضا کرد. اگر قرار است مسیری غیرجنگی را پیش بگیریم، راهش عمل آمریکا به تعهدات خود است. این شرایط دیگر مانند گذشته نیست که امضا کنند و زیر تعهداتشان بزنند. بازگشت تنگه هرمز به شرایط عادی نیز تنها با سازوکار ایرانی و عمل آمریکا به تعهداتش امکان‌پذیر است، در واقع ما حرف‌های بیشتری برای گفتن داریم.»
مشروح گفت‌وگوی محمد سراج، نماینده مردم تهران در مجلس را در ادامه می‌خوانید:
پرسش: روز گذشته طرح سه فوریتی خروج از NPT در مجلس مطرح شد، لطفاً درباره جزئیات آن توضیح دهید.
روابط جمهوری اسلامی با نهادهای بین‌المللی و قدرت‌های جهانی به نقطه‌ای رسیده است که ما ناگزیر به بازنگری در بسیاری از تعاملات و تعهدات گذشته خود هستیم. این یک اصل مهم است، زیرا ثابت شده که قدرت‌های بزرگ نه به تعهدات بین‌المللی خود و نه به اصول حقوقی، اخلاقی و انسانی پایبندی ندارند. دومین نکته این است که سازمان‌های جهانی عمدتاً به گونه‌ای عمل می‌کنند که منافع قدرت‌های بزرگ تأمین شود و به هیچ وجه به منافع سایر کشورهای عضو سازمان ملل توجهی ندارند.
عملکرد آژانس بین‌المللی انرژی اتمی نیز نشان داده که این سازمان منافع قدرت‌های بزرگ از جمله آمریکا و رژیم سفاک صهیونیستی را دنبال می‌کند. این سازمان اطلاعات حیاتی ما، از جمله اسامی دانشمندانمان و دیگر داده‌هایی که باید محرمانه می‌ماند، را در اختیار سازمان‌های جاسوسی قرار داده است. این حقایق برای ما مسلم شده‌اند و به همین دلیل باید در روابط خود با آژانس انرژی اتمی تجدیدنظر کنیم.
خروج از NPT در حال حاضر هیچ دستاوردی برای ما نخواهد داشت
هرچند جمهوری اسلامی هنوز در مورد این تجدیدنظر تصمیم قطعی نگرفته است، اما به سمتی هدایت می‌شویم که طرح پیشنهادی نمایندگان مجلس مبنی بر پایان عضویت در آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و NPT مطرح شده است. این موضوع مزایا و معایب خاص خود را دارد. در شرایط کنونی، نظر شخصی بنده این است که خروج از NPT هیچ دستاورد و منفعتی برای ما نخواهد داشت. دلیل آن این است که ما به دنبال سلاح هسته‌ای نیستیم، زیرا به فتوای امام شهیدمان پایبندیم و آن را لازم‌الاجرا می‌دانیم و به آن عمل می‌کنیم.
NPT از ابتدا قرار بود که از کشورهای عضو در مسیر صلح‌آمیز حمایت کند و ضمن جلوگیری از گسترش سلاح‌های کشتار جمعی هسته‌ای، از تمامی فعالیت‌های صلح‌آمیز نیز پشتیبانی کند. اما سازمان به این وظیفه خود عمل نکرده است. نه تنها از جمهوری اسلامی در برابر حملات رژیم سفاک صهیونیستی و رژیم مستکبر آمریکا به مراکز هسته‌ای ما حمایت نکرده، بلکه حتی این اقدامات را محکوم نیز نکرده است.
به عقیده بنده، خروج از NPT تنها زمانی به نفع ماست که قصد دستیابی به سلاح هسته‌ای داشته باشیم. اگر اکنون از این پیمان خارج شویم، دوستان خود را از دست می‌دهیم.
خروج از NPT به معنای حرکت به سمت سلاح هسته‌ای است
پرسش: پس شما با این طرح مخالف هستید؟
بله، اگر الان از NPT خارج شویم، دوستان بین‌المللی خود را از دست خواهیم داد. اکنون آمریکا، روسیه و چین با این طرح مخالفت کرده‌اند. آنها قطعاً نمی‌خواهند ما از بین برویم، اما با خروج ما مخالفند. اگر ایران از NPT خارج شود، این به معنای حرکت ما به سمت تولید سلاح هسته‌ای تفسیر می‌شود و در نتیجه، حمایت دوستانمان را از دست می‌دهیم و ممکن است دیگر از ما پشتیبانی نکنند.
در مقابل شورای حکام، ما باید یک اتحادیه یا مجموعه موازی ایجاد کنیم که معتبر باشد و از نظارت‌های آن استقبال کنیم. این راهکار در برابر آنچه غرب برای تأمین منافع ظالمانه خود ساخته است، ضروری به نظر می‌رسد.
ما فعالیت هسته‌ای خود را پیگیری می‌کنیم، از NPT خارج نمی‌شویم، اما بازرسان سازمان بین‌المللی را هم نمی‌پذیریم. در چنین شرایطی، چه کسی می‌تواند نظارت کند؟ ما می‌گوییم کشورهای چین و روسیه می‌توانند ناظران خود را بفرستند، نظارت کنند و بازگردند؛ این کار هیچ اشکالی ندارد.
به نوعی، باید اعتبار سازمان‌های فعلی را زیر سؤال ببریم و در مقابل، یک اجتماع، گروه یا مجموعه جدید را معتبر سازیم و به آن اعتماد کنیم تا از آسیب‌های دشمنی‌ها در امان بمانیم. این راهکار، پایه‌گذاری یک مجموعه و اتحادیه جدید در برابر آنهاست. اجرای آن دشوار است، اما من با کلیت نظر به عنوان یک تهدید موافقم. تهدید به خروج از NPT در برابر قدرت‌های بزرگ یعنی آمریکا و متحدان اروپایی‌اش مانند آلمان، فرانسه و انگلیس، خوب و به‌جاست. اما اگر این تهدید به واقعیت بپیوندد، ضررهایی خواهد داشت که به نظر من، اکنون زمان مناسبی برای تحمیل آنها به خودمان نیست. باید دوستانمان را حفظ کنیم.
اگر از NPT خارج شویم، دوستان خود را در دنیا از دست می‌دهیم
پرسش: آیا تدوین‌کنندگان این طرح، نظر شورای عالی امنیت ملی و دولت را در نظر گرفته‌اند؟ چون اشاره کردید جمهوری اسلامی هنوز در این باره تصمیم نگرفته است.
بله، در حال حاضر این طرح متعلق به مجلس است، اما اگر در صحن مجلس مطرح شود، مسئولان ذی‌ربط دعوت شده و نظرات خود را اعلام خواهند کرد. فعلاً طرحی مطرح و بارگذاری شده است، حتی هنوز اعلام وصول نشده و بعداً به بحث گذاشته شده. اما من تأکید کردم که جمهوری اسلامی هنوز تصمیم قطعی نگرفته است. در مورد خروج، وقتی ما دنبال سلاح هسته‌ای نیستیم، خروج از NPT باعث از دست دادن دوستانمان در جهان می‌شود. آیا باید این کار را بکنیم؟ اصلاً زمان مناسبی برای این کار نیست و منفعتی برای ما ندارد. البته به عنوان یک ابزار تهدید، این طرح خوب است و این مقدار را قبول دارم، اما باید تمامی جوانب را سنجید و بر اساس آن تصمیم گرفت.
پرسش: آقای سراج! این طرح توسط چه کسانی تدوین و امضا شده است؟
چندین نفر این طرح را مطرح کرده بودند، اما دقیقاً نمی‌دانم چه تعداد آن را امضا کرده‌اند.
ما با آمریکا مذاکره‌ای نداریم
پرسش: دولت و برخی مقامات بر لزوم پایان جنگ و حرکت به سمت تفاهم اسلام‌آباد تأکید دارند. دبیر شورای عالی امنیت ملی نیز چندین شرط برای آمریکا مطرح کرده است. با توجه به این موضوع، آیا خروج از NPT راه مذاکره با آمریکا را نمی‌بندد؟
ما با آمریکا مذاکره‌ای نداریم. آمریکا شرایط ما را پذیرفت و آنها را امضا کرد. اکنون نیز اگر بخواهیم مسیر غیرجنگی را ادامه دهیم، راهش عمل آمریکا به تعهداتش است. این وضعیت دیگر مانند گذشته نیست که امضا کند و زیر تعهداتش بزند. تنگه هرمز تنها با سازوکار ایرانی و عمل آمریکا به تعهداتش به شرایط عادی بازمی‌گردد. در واقع، آنها باید بپذیرند و حتی ما خواسته‌های بیشتری نیز داریم.
ما تا انتقام نگیریم، کوتاه نمی‌آییم. نکته اول این است که تا خساراتمان را نگیریم، دست برنمی‌داریم. ضمن اینکه صحبت از محاصره اشتباه است؛ بلوکه کردن اموال ایران غلط است. جنگ در جبهه‌های دیگر که عمدتاً جبهه مقاومت هستند، غلط است و حتی تحریم‌ها علیه ایران نیز نادرست و ظالمانه است.
آنها باید بدانند که ما تا انتقام نگیریم، دست نمی‌کشیم؛ تا خسارت‌هایمان را نگیریم، رها نمی‌کنیم. به چه حقی از آن سوی دنیا بلند شده‌اند و به ناحق کشور عزیز ما ایران، مسئولین عزیز ما و رهبر عزیزمان را مورد حمله قرار داده و منجر به شهادت رهبر عزیزمان، فرماندهان، مسئولان و بعضاً مردم عزیزمان شده است؟ به چه حقی؟ مگر رفتار ایران خلاف صلح و امنیت بین‌المللی بود؟ مگر ایران صلح و امنیت ملی را به خطر انداخت؟ مگر ایران علیه کشوری جنگی به راه انداخت که آنها ورود پیدا کردند؟
ایران به ناحق، زیر بار زور نمی‌رود. دنیا نباید فکر کند اینجا ونزوئلاست که برایش تصمیم بگیرند و بگویند باید رئیس‌جمهور را بدزدی، آنجا بروی، نفت را تصرف کنی و یک آدم نوکرصفت از خودشان را بر مردم حاکم کنند. مردم و کشور ایران ونزوئلا نیستند. ایران کشوری با سابقه سه‌هزارساله است، در حالی که عمر کشور آمریکا ۲۵۰ سال است؛ ۲۵۰ سال در حال جنگ، غارت، تجاوز، انسان‌کشی و جنایت بوده است.
ایران جایی نیست که هر پشه لاغری بخواهد در آن طرح‌ریزی کند؛ اینجا محل شیران است
ایران زیر بار زور نمی‌رود. امروز هم ما با آمریکا مذاکره‌ای نداریم. تعهد ما را پذیرفتند، گفتیم چگونه عمل کنند، قبول کردند، رفتند امضا کردند و خودشان زیر امضایشان زدند. بی‌خود کرده‌اند تا زمانی که به آن عمل نکنند، یک قدم جلو نمی‌آیند.
حرف ما این است. لذا ما خودمان تشخیص می‌دهیم که NPT ربطی به آنها ندارد. وقتی می‌گوییم سازمان‌های بین‌المللی جانب مردم و حق را نگه نمی‌دارند و جانب قدرت‌های بزرگ را می‌گیرند، چه نفعی برای ما دارند؟
ایالات متحده به تعهداتش عمل نکرده است. در مقابل تجاوز به مراکز ما باید از ما دفاع می‌کرد و آن اقدام را محکوم می‌کرد؛ حتی لفظی هم محکوم نکرد. آمریکا و اسرائیل بودند. نه تنها از ما دفاع نکرده، بلکه محکوم هم نکرده است.
در واقع، فعالیت انرژی هسته‌ای ما باید حمایت می‌شد و موانع برداشته می‌شد. ما خودمان تعیین می‌کنیم که با چه کسی ارتباط داشته باشیم و با چه کسی نداشته باشیم. با کدام سازمان بین‌المللی همکاری کنیم و با کدام همکاری نکنیم.
ما کشوری مستقل هستیم و تحت تأثیر قدرت‌های بزرگ و تهدیدهای آنها عمل نمی‌کنیم. خودمان تصمیم می‌گیریم. الان اگر تشخیص دهیم به صلاح ماست، از NPT خارج می‌شویم؛ اگر به صلاح ما نیست، خارج نمی‌شویم. به چیز دیگری نگاه نمی‌کنیم. شما به ما کمک کرده‌اید؟ ما با همت خودمان فناوری موشکی، نانو و فناوری‌های بنیادین را به دست آورده‌ایم. دیگر چه کمکی کرده‌اید؟ ما سایر مسائل خودمان را حل می‌کنیم.
ایران جایی نیست که هر پشه لاغری بخواهد در آن طرح‌ریزی کند؛ اینجا محل شیران است؛ محل یک کشور بزرگ، یک ملت متمدن، یک ملت باسابقه و کهن، با فرهنگ غنی اسلامی و ایرانی.
قطعاً ما فرزند امام حسین هستیم. با این فرهنگ شیعی که داریم، ما زیر بار زور نمی‌رویم. به کسی هم ظلم نمی‌کنیم. اینها را نمی‌فهمند. بعد هم خودمان تعیین می‌کنیم. مذاکره؟ مذاکره نداریم. اگر به تعهداتش عمل نکند، یک قدم جلو نمی‌رویم؛ اگر به تعهدش عمل بکند، ما هم به تعهداتمان عمل می‌کنیم.
