به گزارش ابرامباد، سایمون اسپیکمن کوردال در مقاله‌ای برای الجزیره تحلیل کرده است که چگونه کمتر از یک هفته پس از توافق میان تهران و واشنگتن که به یک رویارویی سه ماهه و متزلزل میان آمریکا و اسرائیل با ایران، حداقل در حال حاضر، پایان داد، دیدگاه متحد اصلی واشنگتن، یعنی اسرائیل، آشکار شد.بر اساس یافته‌های یک نظرسنجی جدید، اکثریت قاطع ۹۲ درصدی از شهروندان اسرائیلی احساس کردند که ایالات متحده با امضای این تفاهم‌نامه، پیروزی آنها را در برابر یک دشمن دیرینه از دست داده و پیش‌فروش کرده است. تقریباً نیمی از شرکت‌کنندگان در این نظرسنجی بر این باور بودند که اسرائیل باید بدون توجه به اصرارها و درخواست‌های واشنگتن، به عنوان حامی و متحد اصلی خود، به حملاتش علیه لبنان و گروه هم‌پیمان ایران، حزب‌الله، ادامه دهد.همه نامزدهای اصلی نخست‌وزیری – نتانیاهو، بنت و آیزنکوت – دارای یک دکترین دفاعی هستند که معتقد است هر تهدیدی باید پیش از شکل‌گیری در نطفه خفه و نابود شود و هیچ بازدارندگی یا توافق دیپلماتیکی نمی‌تواند وجود داشته باشداسرائیل، سال‌ها پس از حمله غافلگیرکننده ۷ اکتبر ۲۰۲۳ به رهبری حماس که منجر به کشته شدن ۱۱۳۹ نفر شد، درگیر نبردهای مستمر در سراسر منطقه بوده است. این کشور در نوار غزه دست به اقدامات گسترده‌ای زده، بیش از ۷۳۰۰۰ فلسطینی را به کام مرگ کشانده و بخش‌های عظیمی از این منطقه را با خاک یکسان کرده است. اسرائیل دو بار به ایران حمله کرده، هزاران نفر را در لبنان در جریان درگیری‌ها با حزب‌الله به قتل رسانده، چندین تهاجم زمینی به سوریه انجام داده و حملات پراکنده‌ای را نیز علیه حوثی‌ها در یمن (که آنها نیز از متحدان تهران به شمار می‌روند) ترتیب داده است.
در فضای سیاسی پر از شکاف و اختلاف اسرائیل، حمایت از ادامه جنگ‌ها یکی از معدود نقاطی است که اتفاق نظر وجود دارد، حتی اگر سیاستمداران به صورت فردی بر سر چگونگی پیشبرد این درگیری‌ها با یکدیگر اختلاف داشته باشند.
در آستانه رویارویی با ایران، گادی آیزنکوت، رئیس سابق ستاد مشترک ارتش اسرائیل و یکی از نامزدهای احتمالی جانشینی بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر، مواضع قاطع و تندی اتخاذ کرد. او در اوایل ماه مارس، اندکی پس از شروع حملات مشترک آمریکا و اسرائیل به ایران، این حملات پیش‌دستانه و بی‌دلیل به تهران را «عادلانه‌ترین جنگ در دهه‌های اخیر علیه سرسخت‌ترین دشمن» توصیف کرد.
یائیر لاپید، رهبر اپوزیسیون نیز حمایت مشابهی از این حملات نشان داد. اشتیاق او برای از سرگیری درگیری با ایران و حزب‌الله تنها تحت‌الشعاع خشم شدیدش از تصمیم واشنگتن برای توافق با تهران قرار گرفت. او تصمیم ایالات متحده را «یکی از تکان‌دهنده‌ترین شکست‌های سیاست خارجی و امنیتی اسرائیل» نامید و تأکید کرد که «مسئولیت کامل آن متوجه نتانیاهو است».
دانیل بار-تال، جامعه‌شناس اسرائیلی از دانشگاه تل‌آویو، توضیح می‌دهد که بخش کوچکی از این واکنش‌ها در اسرائیل جای تعجب دارد. به گفته او، این وضعیت نتیجه فرآیندی پیچیده در سیاست، رسانه و جامعه اسرائیل است که حمله ۲۰۲۳ حماس را به «لنگر اصلی» هویت اسرائیلی، یعنی هولوکاست، پیوند داد. با این دیدگاه، آن حمله «نه صرفاً به عنوان یک رویداد هولناکِ مستقل، بلکه به عنوان جدیدترین فصل از یک داستان بسیار قدیمی‌تر از ترومای تاریخی یهودیان» بازتعریف شد.
«نتانیاهو معتقد است تا زمانی که جنگی در جریان است، می‌تواند از پاسخگویی در قبال اتهامات فساد خود و نیز مسئولیتش در قبال ۷ اکتبر و ناتوانی‌اش در جلوگیری از آن شانه خالی کندبار-تال افزود که مفاهیمی مانند «عادلانه‌بودن اهداف ملی، شکوه و جلال بخشیدن به ملت یهود، [و] حس قربانی‌شدنِ جمعی» و همچنین «سلب مشروعیت از فلسطینی‌ها»، در آگاهی و ذهنیت اکثر اسرائیلی‌ها ریشه دوانده و از این رو، در پشتیبانی از جنگ‌های اسرائیل نقش بسزایی داشته است.
دستاوردها و شکست‌ها
با وجود نزدیک به سه سال درگیری مداوم و بلامنازع، تعداد کمی از مردم در اسرائیل بر این باورند که امنیت این کشور به طور چشمگیری نسبت به دوران پیش از ۷ اکتبر افزایش یافته است.
در غزه، گروه حماس همچنان کنترل بخش‌های وسیعی از این قلمرو را حفظ کرده است، در حالی که در ایران، دولتی که گفته می‌شود نتانیاهو به متحدان آمریکایی خود وعده سقوط آن را در عرض چند روز پس از آغاز جنگ داده بود، همچنان پابرجا مانده است.
شائیل بن-افریم، تحلیل‌گر و استاد دانشگاه اسرائیلی در این زمینه اظهار داشت: «هیچ دستاورد خاصی وجود ندارد که بتواند این جنگ ابدی را متوقف کند.»
او در تشریح عوامل اصلی این تمایلِ به ظاهر بی‌پایان به جنگ، گفت: «دو نیروی محرکه اصلی پشت این قضیه وجود دارد.» به گفته او، یکی از این نیروها بازتاب‌دهنده شرایط فوری و کنونی اسرائیل است، در در حالی که دیگری، بازتاب‌دهنده تغییر بنیادین در آگاهی و روان اسرائیلی‌ها پس از حمله ۷ اکتبر است.
با نزدیک شدن به انتخابات در اواخر سال جاری میلادی، نتانیاهو در حالی وارد رقابت‌های انتخاباتی می‌شود که همچنان بار سنگین حمله ۷ اکتبر، محاکمه جاری‌اش به اتهام پرونده‌های متعدد فساد مالی، و ناکامی ظاهری‌اش در حل و فصل کامل مسائل مربوط به ایران و حزب‌الله را بر دوش می‌کشد.
بن-افریم درباره پیامدهای سیاسی فوری حمله ۲۰۲۳ گفت: «نتانیاهو بر این باور است که تا زمانی که جنگی در جریان است، می‌تواند از پاسخگویی در قبال اتهامات فساد خود و همچنین مسئولیتش در قبال ۷ اکتبر و عدم توانایی‌اش در پیشگیری از آن، طفره رود.» این در حالی است که هیچ‌یک از رقبای نتانیاهو برای تصدی دولت، جایگزین معناداری برای درگیری‌های متعددی که دولت اسرائیل از آن زمان آغاز کرده است، ارائه نمی‌دهند.
او اضافه کرد: «ارتش اسرائیل و تمام نامزدهای اصلی نخست‌وزیری – نتانیاهو، [نخست‌وزیر سابق، نفتالی] بنت و آیزنکوت – همگی دکترین دفاعی مشترکی دارند که بر این اصل استوار است که هر تهدیدی باید پیش از شکل‌گیری کامل، در نطفه خفه و نابود شود و هیچ‌گونه بازدارندگی یا توافق دیپلماتیکی نمی‌تواند مانع آن شود. این رویکرد، پیامد مستقیم ۷ اکتبر است؛ زمانی که از دیدگاه اسرائیل، تمام این تدابیر شکست خوردند. نتیجه این طرز تفکر، نه تنها تمایل به نابودی کامل غزه و جنوب لبنان، بلکه ریشه‌کن کردن کامل و غیرقابل بازگشت ایران، [ترکیه] و هر تهدید بالقوه دیگری است.»
بن-افریم در پایان سخنانش خاطرنشان کرد که اسرائیل هر دستاوردی را هم که در لبنان ادعا کند، چشم‌انداز یک تهدید در آینده – از هر منبعی که نشأت بگیرد – احتمال وقوع یک جنگ دیگر را تقریباً قطعی می‌سازد: «هیچ دستاورد بالقوه یا ممکنی جلو این روند را نخواهد گرفت. این یک آسیب‌شناسی ناشی از ضربه روحی (تروما) و نیاز سیاسی است. در آینده تنها یک دگرگونی و چرخش کامل در بخت و موقعیت استراتژیک اسرائیل می‌تواند این وضعیت را تغییر دهد.»
