به گزارش ابرامباد، کیومرث فرحبخش، روانشناس و استاد گروه مشاوره دانشگاه علامه طباطبایی، بر این باور است که تداوم رویکردهای آموزشی سنتی در عصر حاضر که با ظهور آموزش مجازی و هوش مصنوعی متحول شده، محکوم به شکست است.او قاطعانه تأکید می‌کند که نظام آموزشی کشورمان نیازمند یک بازنگری بنیادین در محتوا، متدهای تدریس و حتی بازتعریف نقش معلم در فرآیند یاددهی-یادگیری است.
فرحبخش با اشاره به دگرگونی‌های عمیق سال‌های اخیر توضیح می‌دهد: «قوانین، آیین‌نامه‌ها و کتب درسی ما جملگی بر پایه سیستم آموزش حضوری طرح‌ریزی شده‌اند و طبیعی است که در فضای پرشتاب آموزش مجازی، دیگر کارایی پیشین خود را از دست داده باشند. چالش‌های پیش روی ما تنها به بحران همه‌گیری کرونا محدود نمی‌شود؛ آلودگی فزاینده هوا، تعطیلی‌های مکرر و به ویژه پیشرفت خیره‌کننده هوش مصنوعی، عرصه آموزش را وارد فاز کاملاً جدیدی کرده است. اگر ساختار آموزشی ما نتواند خود را از نظر محتوایی و عملیاتی با این تحولات همسو سازد، قطعاً در نیل به اهداف والای خود ناکام خواهد ماند.»
این استاد دانشگاه متذکر می‌شود که آینده آموزش هرگز در قالب‌های کلاسیک کنونی محصور نخواهد ماند: «بهره‌گیری از ابزارهای هوش مصنوعی دیگر یک گزینه انتخابی نیست، بلکه ضرورتی اجتناب‌ناپذیر است. حتی بدون وجود هیچ بحرانی نیز، مدل کنونی مدارس نمی‌توانست تا ابد دوام بیاورد. نقش محوری مدارس به‌تدریج کمرنگ‌تر خواهد شد و معلمان نیز چاره‌ای جز انطباق شیوه‌های معلمی خود با مختصات نوین آموزشی نخواهند داشت.»
به اعتقاد این متخصص، نقطه آغاز هرگونه اصلاحات سازنده باید با فروپاشی «سلطه مطلق کتاب درسی واحد» باشد: «به‌جای دیکته کردن یک کتاب ثابت با سرفصل‌های از پیش تعیین‌شده که همه موظف به تدریس دقیق آن هستند، باید رویکردی هدف‌محور اتخاذ کنیم. آنچه واقعاً اهمیت دارد این است که دانش‌آموز در پایان سال تحصیلی چه مهارت‌ها و دانش‌هایی را فراگرفته است، نه اینکه صرفاً یک کتاب خاص را به پایان رسانده باشد.»
