
به گزارش خبرگزاری ابرامباد، محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس شورای اسلامی، صبح چهارشنبه در بیستمین اجلاس کنفرانس اتحادیه مجالس کشورهای عضو سازمان همکاری اسلامی (PUIC) در باکو سخنرانی مهمی ایراد کرد.متن کامل سخنان او بدین شرح است:
بسم الله الرحمن الرحیم
جناب آقای رئیس محترم مجلس ملی جمهوری آذربایجان،
روسا و نمایندگان گرامی مجالس کشورهای اسلامی،
جناب آقای دبیرکل،
سلام علیکم
در ابتدا، از مردم شریف و رئیس محترم مجلس ملی جمهوری آذربایجان و همچنین دبیرخانه اتحادیه مجالس کشورهای عضو سازمان همکاری اسلامی برای میزبانی بینظیر این نشست و فراهم آوردن فرصت گفتوگو میان نمایندگان کشورهای مسلمان، صمیمانه قدردانی میکنم.
همچنین، ایام حزنانگیز شهادت سرور آزادگان جهان، حضرت اباعبدالله الحسین (علیهالسلام) را به تمامی ملتهای مسلمان، بهویژه دو ملت برادر ایران و آذربایجان، و تمامی آزادیخواهان عالم تسلیت عرض مینمایم. محرم ماهی است که درس عزت و کرامت میدهد؛ درسی که میآموزد تسلیم، هرگز به عزت نمیانجامد و این خون است که بر شمشیر ستم پیروز میشود. امید است با الهام از مکتب نورانی امام حسین (علیهالسلام)، گفتوگوهای امروز ما به صلاح و خیر امت اسلامی منجر گردد.
نمایندگان محترم کشورهای اسلامی؛
بیستمین اجلاس اتحادیه مجالس کشورهای اسلامی در حالی برگزار میشود که جمهوری اسلامی ایران به تازگی یک تجاوز بیرحمانه را پشت سر گذاشته است. جنگ تحمیلی چهل روزهای که از سوی آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران آغاز شد، یک جنایت آشکار بود. در این حمله وحشیانه، رهبر معظم انقلاب اسلامی، جمعی از مقامات بلندپایه نظامی و سیاسی و بیش از ۳۰۰۰ شهروند بیگناه ایرانی، که بسیاری از آنان زنان و کودکان بودند، به شهادت رسیدند. علاوه بر آن، بیش از سی هزار نفر مجروح شدند و زیرساختهای حیاتی کشور شامل بخشهای صنعتی، درمانی، آموزشی، انرژی، حملونقل و هزاران واحد خدماتی و مسکونی هدف حملات گسترده قرار گرفتند.
مقاومت جانانه نیروهای مسلح ایران و ایستادگی قهرمانانه مردم در کوچه و خیابانها باعث شد که ایران، هزینههای سنگینی را به آمریکا و رژیم جعلی اسرائیل تحمیل کند. این مقاومت، ریشه در ایمان عمیق داشت و عامل اصلی ناامیدی دشمن از دستیابی به اهدافش و وادار کردن او به پذیرش شرایط در میدانهای نبرد و مذاکره شد.
این درگیری صرفاً یک رویارویی نظامی نبود؛ بلکه تلاشی سازمانیافته برای برهم زدن موازنه راهبردی منطقه و تحمیل اراده بر ملتی آزاد و مستقل به شمار میرفت. طراحان این تجاوز تصور میکردند که با فشار نظامی، محاصره، عملیات روانی و اقدامات تروریستی، میتوانند ملت ایران را به عقبنشینی وادار کرده و معادلات منطقه را به نفع خود تغییر دهند. اما آنچه در عمل رخ داد، کاملاً در تضاد با محاسبات آنها بود. ملت ایران بار دیگر ثابت کرد که دوران تحمیل اراده بر ملتهای مستقل به پایان رسیده است و جهان شاهد تحسین و ستایش این استقامت و پیروزی بود.
این جنگ، گرچه خسارات سنگینی بر ملت ما وارد کرد، اما این واقعیت بنیادین را به وضوح نشان داد که مقاومت و پایداری مردم، به عنوان قدرت حقیقی، حتی در دشوارترین شرایط نیز میتواند محاسبات متجاوزان را به هم بریزد. صلح پایدار، نه محصول تسلیم، فشار و ذلت، بلکه نتیجه اقتدار، عزت و احترام است.
پیروزی ملت ایران این پیام حیاتی را به تمامی مسلمانان جهان میرساند که حفظ استقلال و عزت ملی، در گرو باور قلبی به تعالیم انسانساز اسلام است. قرآن کریم به ما میآموزد که نه ظلم کنیم و نه زیر بار ظلم برویم. قرآن ما را به تقویت حداکثری توان خود فرمان میدهد، از تکیه بر کافران برحذر میدارد، ما را به چنگ زدن به ریسمان الهی و پرهیز از تفرقه دعوت میکند، و در نهایت تضمین میدهد که به اذن خدا، گروهی اندک میتوانند بر دشمنان بزرگ فائق آیند و اگر ایمان واقعی به خدا داشته باشید، شما پیروز خواهید شد. ملت مسلمان ایران با عمل مومنانه خود، این دستورات الهی را به مرحله اجرا درآورد.
تجربیات گذشته نشان داده است که دیپلماسی تنها زمانی پایدار و مؤثر خواهد بود که بر پایه احترام متقابل، برابری، به رسمیت شناختن حاکمیت کشورها استوار باشد و از حمایت و پشتیبانی مردم برخوردار باشد. تفاهمنامه اسلامآباد نیز نه نتیجه فشار یا اجبار، بلکه ثمره مقاومت و اقتدار ملت شجاع ایران بود؛ تفاهمی که به اثبات رساند گفتوگو زمانی به نتیجه میرسد که طرف مقابل از تلاش برای تحمیل اراده خود بر یک ملت متمدن دست برداشته و حقوق مشروع ما را بپذیرد. به همین دلیل، یادداشت تفاهم اسلامآباد عملاً به اعلامیه شکست آمریکا تبدیل شد.
جمهوری اسلامی ایران از صلح استقبال میکند؛ صلحی که بر مبنای حقوق ملتها، احترام متقابل، تعهدات متوازن و منافع مشروع بنا شده باشد. بر همین اساس، ما معتقدیم که دفاع مقتدرانه، انسجام ملی و دیپلماسی فعال، سه ستون مکمل یکدیگرند و تلفیق هوشمندانه آنها، ضامن امنیت و ثبات پایدار است.
آینده منطقه را نه در تقابل و درگیری، بلکه در تعامل سازنده میبینیم؛ نه در حذف رقبا، بلکه در همزیستی مسالمتآمیز؛ نه در امنیت وارداتی و تحمیلی، بلکه در امنیت بومی و مشترک که از درون منطقه سرچشمه میگیرد.
ما در سختترین و پیچیدهترین شرایط، دوستان و شرکای راهبردی خود را تنها نگذاشتهایم. برای ما، آتشبس در لبنان به همان اندازه آتشبس در ایران اهمیت داشته و دارد، و به تبع آن، پایان جنگ در لبنان نیز برایمان هماندازه پایان جنگ در ایران مهم است. باور داریم که ثبات و اقتدار در هر گوشه از جهان اسلام، به تقویت جایگاه، عزت و ثبات کلی امت اسلامی منجر خواهد شد.
مفهوم همسایگی نیازمند درکی عمیق است. همسایگی صرفاً یک واقعیت جغرافیایی نیست؛ بلکه یک مسئولیت بزرگ نیز به همراه دارد. کشورهایی که در یک بستر جغرافیایی مشترک زندگی میکنند، ناگزیر در سرنوشت یکدیگر سهیم هستند. از این رو، هیچ سیاستی که بر پایه حذف، تضعیف یا بیثباتسازی همسایگان طراحی شود، در نهایت به ثبات پایدار برای هیچ طرفی نخواهد انجامید.
جمهوری اسلامی ایران بر این باور است که آینده منطقه، نه در رقابتهای فرساینده و بیحاصل، بلکه در همکاریهای ساختارمند، اتصال اقتصادی، همگرایی زیرساختی و گفتوگوهای سیاسی مستمر شکل خواهد گرفت.
این باور امام شهید ما و راهبرد همیشگی ماست که ملت فلسطین، همانند تمامی ملتهای جهان، از حق تعیین سرنوشت از طریق برگزاری یک همهپرسی با مشارکت تمامی ساکنان اصلی آن سرزمین، اعم از مسلمان، مسیحی و یهودی، برخوردار است. تا زمان تحقق این امر، مقاومت ملت فلسطین، تجلیبخش دفاع مشروع یک ملت در برابر اشغالگری است.
از توجه شما سپاسگزارم.



