به گزارش ابرامباد؛ چالش‌های اقتصادی و سختی‌های زندگی برای جامعه پرستاری پدیده‌ای نوظهور نیست؛ سال‌هاست که این قشر زحمتکش در عرصه سلامت، با درآمدهای ناکافی، ساعات کاری طاقت‌فرسا و فشارهای روانی و جسمی شدید دست و پنجه نرم می‌کنند. با وجود اینکه هر بار بحث استعفای جمعی یا مهاجرت گسترده پرستاران به میان می‌آید، قول‌هایی برای بهبود وضعیت آن‌ها داده می‌شود، اما به گفته محمد شریفی‌مقدم، دبیرکل خانه پرستار، بخش قابل توجهی از خواسته‌های اصلی و بحق این عزیزان همچنان بدون پاسخ باقی مانده است. وی تصریح می‌کند که شمار زیادی از پرستاران سرانجام به این باور رسیده‌اند که ادامه دادن به این حرفه برایشان از جنبه اقتصادی و حتی از نظر انگیزه‌های شغلی، دیگر منطقی نیست.
خانه‌نشینی ۷۰ هزار پرستار: زنگ خطر برای نظام سلامت
شریفی‌مقدم با اشاره به گستردگی خروج نیروهای متخصص پرستاری از گردونه فعالیت، فاش می‌سازد که «۷۰ هزار پرستار هم‌اکنون خانه‌نشین شده‌اند». او می‌افزاید که حتی فراخوان‌های جذب پرستار از سوی دانشگاه‌ها نیز با استقبال کافی مواجه نمی‌شود و ظرفیت‌های استخدامی خالی می‌ماند. به گفته وی، پرستاران طی سالیان متمادی از طرق گوناگون شامل مسیرهای قانونی، اقدامات صنفی، مذاکرات و حتی تجمعات اعتراضی، تلاش کرده‌اند تا خواسته‌های خود را پیگیری کنند، اما متاسفانه نتیجه‌ای که مورد انتظارشان بوده، به دست نیامده است.
این کارشناس صنفی بر این باور است که یک پرستار با درآمدی حدود ۲۵ میلیون تومان، از منظر اقتصادی شاید ماندن در منزل را به کار کردن در بیمارستان ترجیح دهد. دلیل این انتخاب این است که فضای بیمارستان، علاوه بر حجم بالای کار و استرس، موجب فرسودگی شدید جسمی و روانی شده و مواجهه مداوم با آلام و درد بیماران را نیز به دنبال دارد که بار سنگینی بر دوش این قشر وارد می‌کند.
درآمدی معادل ۱۰۰ دلار: آیا پرستاری ارزشی ندارد؟
یکی از مهم‌ترین محورهای گلایه شریفی‌مقدم، میزان بسیار پایین حقوق و دستمزد پرستاران است. او متوسط درآمد ماهانه این نیروهای درمانی را در حدود ۲۵ تا ۲۸ میلیون تومان برآورد می‌کند و متذکر می‌شود که با در نظر گرفتن نرخ کنونی ارز، این مبلغ عملاً به حدود ۱۰۰ دلار تقلیل می‌یابد. از دیدگاه او، چنین سطح درآمدی در قبال وظایف سنگین، مسئولیت‌های خطیر و فشارهای کاری بی‌امان که پرستاران متحمل می‌شوند، انگیزه ادامه حضور در این شغل حیاتی را به شدت تضعیف کرده است.
سنگینی بار مسئولیت بر دوش پرستاران حاضر
نقصان و کمبود شدید نیروی پرستاری، موجب شده تا فشار کاری مضاعفی بر پرستارانی که همچنان در میدان فعالیت حضور دارند، وارد آید. به گفته شریفی‌مقدم، در حالی که استاندارد جهانی مراقبت از حدود پنج بیمار برای هر پرستار است، در عمل شاهد هستیم که یک پرستار گاهی ناچار است مسئولیت مراقبت از ۲۰ تا ۳۰ بیمار را به تنهایی بر عهده بگیرد. ادامه پیدا کردن این وضعیت نه تنها به فرسودگی شدیدتر و سریع‌تر پرستاران منجر می‌شود، بلکه کیفیت خدمات پرستاری ارائه شده را نیز به شدت کاهش می‌دهد؛ مسئله‌ای که به عقیده او، در نهایت ارتباط مستقیمی با سلامت و ایمنی بیماران و تمامی شهروندان دارد.
برای آگاهی از جزئیات دقیق‌تر، می‌توانید متن کامل این گفتگو با محمد شریفی‌مقدم را مطالعه کنید.
۲۳۳۲۳۳
