به گزارش ابرامباد، بر اساس داده‌های جدید منتشر شده توسط نهاد مسئول امور مالیاتی کشور، جزئیات میزان مالیات‌های دریافتی از کلیه گروه‌های صنفی در سال‌های ۱۴۰۰، ۱۴۰۱ و ۱۴۰۳ به تفکیک شامل بازاریان، متخصصان پزشکی، داروسازان، انواع موسسات آموزشی، و جایگاه‌های سوخت رسانی در اختیار عموم قرار گرفته است.بررسی ابتدایی این اطلاعات نشان می‌دهد که در سال ۱۴۰۳، تعداد مودیان ثبت‌شده در بیشتر اصناف روند کاهشی داشته است. این افت احتمالا ناشی از رکود و کاهش فعالیت‌های تجاری در سال‌های اخیر بوده است. در مقابل، بخش کسب‌وکارهای اینترنتی شاهد رشد قابل توجهی در تعداد مودیان خود بوده است که نشان از تغییر الگوهای اقتصادی دارد.
پردرآمدترین‌ها و کم‌برخوردارترین‌ها در پرداخت مالیات
تحلیل دقیق‌تر آمارهای موجود حاکی از آن است که در میان مشاغل بررسی‌شده، در سال ۱۴۰۳، پزشکان متخصص بیشترین سهم مالیاتی را پرداخت کرده‌اند، در حالی که سیمانکاران و موزاییک‌سازان در انتهای این فهرست قرار گرفته‌اند و کمترین میزان مالیات را به دولت پرداخت کرده‌اند.
جالب توجه است که جامعه نزدیک به ۲۸ هزار نفری پزشکان متخصص، مالیاتی به مراتب بیشتر از جمعیت بیش از ۱۰۰ هزار نفری فروشندگان پوشاک پرداخت کرده است.
به نظر می‌رسد پنج گروه شغلی که کمترین میزان مالیات را پرداخت کرده‌اند، عمدتاً شامل حرفه‌های سنتی یا کسب‌وکارهای بسیار کوچک مقیاس هستند که در مجموع کمتر از ۲۰۰ مودی در سراسر کشور دارند.
باید در نظر داشت که بخشی از تفاوت در میزان مالیات پرداختی توسط اصناف مختلف، به تعداد مودیان آن‌ها برمی‌گردد. برای درک عمیق‌تر و دقیق‌تر اینکه کدام صنف واقعاً سهم مالیاتی بیشتری دارد، لازم است میانگین مالیات پرداختی به ازای هر مودی در هر گروه شغلی مورد بررسی قرار گیرد.
با این رویکرد و در نظر گرفتن سرانه مالیات هر فرد یا واحد صنفی، همچنان پزشکان متخصص در صدر پرداخت‌کنندگان قرار دارند، اما این بار، نانوایان با کمترین میانگین مالیات در جایگاه پایانی قرار می‌گیرند.
۵ صنف با بالاترین سرانه مالیات در سال ۱۴۰۳
(میانگین مالیات هر مودی)
۵ صنف با پایین‌ترین سرانه مالیات در سال ۱۴۰۳
این گزارش همچنین نکات مهم دیگری را نیز آشکار می‌کند.
برای مثال، فروشندگان پوشاک، سوپرمارکت‌ها، خواربارفروشان و میوه‌فروشان دارای بیشترین تعداد مودیان هستند و به وضوح می‌توان آن‌ها را ستون فقرات اقتصاد خرد کشور دانست.
در سوی دیگر، حرفه‌هایی مانند سیمانکاری و موزاییک‌سازی یا پرورش پیله و ابریشم، با کمتر از ۵۰ مودی در کل کشور، عملاً به مشاغلی محدود و رو به زوال تبدیل شده‌اند که آینده روشنی برای آن‌ها متصور نیست.
