به گزارش ابرامباد، هاشم اورعی، کارشناس برجسته حوزه انرژی، با انتقاد شدید از اظهارات اخیر وزیر نیرو، آقای علی‌آبادی، به بررسی علمی و منطقی پیشنهاد ذخیره‌سازی برق توسط مردم پرداخت. به عقیده اورعی، این پیشنهاد که شهروندان برای فائق آمدن بر معضل کمبود برق به سراغ استفاده از باتری بروند، از ابعاد مختلف دارای اشکالات جدی و غیرقابل‌اجراست.
اورعی در تشریح ابعاد فنی این پیشنهاد اظهار داشت که ایده ذخیره‌سازی برق در باتری، از اساس با واقعیت‌های فنی و مهندسی فاصله دارد. در حالی که جریان برق شهری (AC) است، باتری‌ها توانایی ذخیره جریان مستقیم (DC) را دارند و تبدیل این دو نوع جریان نیازمند تجهیزات خاص و گران‌قیمت است. وی افزود: این مقایسه با ذخیره‌سازی آب در تانکر، قیاسی مع‌الفارق است. در حوزه برق، مکانیزم‌ها پیچیده‌تر از آن چیزی است که به نظر می‌رسد و تصور اینکه شهروندان بتوانند به سادگی و بدون تجهیزات مناسب این کار را انجام دهند، نشان از عدم درک صحیح موضوع دارد. این در حالی است که از یک وزیر نیرو انتظار می‌رود با این جزئیات فنی آشنا باشد.
علاوه بر ایرادات فنی، چالش‌های اقتصادی و لجستیکی این طرح نیز قابل تأمل است. اقدام به ذخیره‌سازی برق با باتری مستلزم صرف هزینه‌های گزافی برای خانوارهاست. از سوی دیگر، در حال حاضر زیرساخت‌ها و ظرفیت تولید باتری در داخل کشور به حدی نیست که پاسخگوی نیاز عمومی باشد و واردات این حجم از تجهیزات نیز با توجه به محدودیت‌های تحریمی و ارزی، در شرایط کنونی عملاً غیرممکن به نظر می‌رسد.
اورعی با اشاره به وضعیت بحرانی شبکه برق کشور، به‌ویژه در ایام گرم سال، تأکید کرد: منطقاً، وقتی در ۲۱ ساعت از شبانه‌روز با بحران جدی کمبود و عدم تعادل عرضه و تقاضای برق مواجه هستیم – و تنها بین ساعات ۱ تا ۴ بامداد ممکن است وضعیت کمی بهبود یابد – چگونه می‌توان انتظار داشت که مردم به ذخیره‌سازی برق بپردازند؟ این حجم از کسری، امکان هرگونه ذخیره‌سازی موثر را از بین می‌برد. او با مثالی روشن، این وضعیت را به پیشنهاد پر کردن آفتابه‌ها و سطل‌ها از رودخانه زاینده‌رود خشک‌شده برای حل بحران آب تشبیه کرد و غیرعملی بودن این ایده را بیش از پیش نمایان ساخت.
این کارشناس انرژی، با وجود احترام و دوستی دیرینه با وزیر نیرو، بر این باور است که رویکرد اخیر ایشان در مواجهه با چالش‌های برق کشور، یا فاقد شفافیت و صداقت لازم است و یا حاکی از گرایش به راه‌حل‌های غیرمنطقی و غیرعلمی است که در عمل هیچ گره‌ای از مشکلات مردم باز نخواهد کرد.
