به گزارش ابرامباد، تازه‌ترین تحلیل‌های مرکز ملی اقلیم و مدیریت بحران خشکسالی سازمان هواشناسی کشور نشان می‌دهد که در بازه زمانی شانزدهم تا بیست و ششم آذرماه، مناطق غربی و جنوبی ایران شاهد بارندگی‌های چشمگیر و بی‌سابقه‌ای بودند.این سامانه‌های بارشی از نظر شدت، گستردگی و زمان تمرکز، ویژگی‌های کم‌نظیری داشته و حتی شرق کشور عراق را نیز تحت تأثیر قرار داده‌اند.
طی هفته‌ای که گذشت، نوار غربی ایران بارش‌های شدیدی را تجربه کرد که در نوع خود کم‌سابقه بود. در همین حال، شرق عراق نیز با بارندگی‌هایی مواجه شد که شدت آن بی‌نظیر توصیف شده است؛ به طوری که تعداد قابل توجهی از ایستگاه‌های هواشناسی در عراق بیش از ۲۰۰ میلی‌متر و برخی حتی ۳۰۰ تا ۴۰۰ میلی‌متر بارش را به ثبت رساندند.
داده‌های جمع‌آوری‌شده از ایستگاه‌های سینوپتیک سازمان هواشناسی و ایستگاه‌های باران‌سنجی وزارت نیرو، حاکی از ثبت رکوردهای جدید ۲۴ ساعته بارندگی در روزهای ۲۴ و ۲۵ آذرماه در استان‌های جنوبی ایران است. استان‌هایی نظیر هرمزگان، فارس، کرمان و بوشهر از جمله مناطقی بودند که این رکوردهای بی‌سابقه را تجربه کردند.
رکوردهای جدید بارندگی در ایستگاه‌های جنوب کشور
در استان هرمزگان، ایستگاه‌هایی مانند رودان، خنسرخ، مهرگان، جهرم، حاجی‌آباد و گچین، در یک شبانه‌روز بین ۱۳۴ تا ۱۴۲ میلی‌متر بارش را ثبت کردند. این میزان بارندگی در مقایسه با میانگین بلندمدت منطقه، نشان‌دهنده وقوع بارش‌هایی با شدت بسیار بالا در مدت‌زمانی کوتاه است. همین امر در برخی مناطق به رواناب‌های سطحی گسترده، آب‌گرفتگی معابر و اختلال در زیرساخت‌های محلی منجر شد.
توزیع مکانی و تمرکز منطقه‌ای بارش‌ها
نقشه‌های تجمعی بارش در بازه زمانی مذکور به وضوح نشان می‌دهد که بیشترین حجم بارندگی‌ها در نوار جنوبی کشور، به‌ویژه در مناطق جنوب و جنوب غرب متمرکز بوده است. بخش‌هایی از استان‌های هرمزگان، فارس و بوشهر در طبقات بالای بارش (از ۷۰ تا بیش از ۱۰۰ میلی‌متر) قرار گرفته‌اند. این تمرکز مکانی، که همزمان در چندین ایستگاه رخ داده است، بیانگر فعالیت یک سامانه بارشی وسیع و یکپارچه است.
پیامدهای اقلیمی و ملاحظات آتی
این رویدادهای اخیر از منظر اقلیمی نیز دارای اهمیت فراوانی هستند. وقوع چنین بارندگی‌های شدیدی در ماه آذر، پس از یک دوره طولانی خشکسالی، می‌تواند نشانه‌ای از تغییرات در الگوهای کلی گردش جو باشد. این پدیده احتمالا ترکیبی از تقویت سامانه مدیترانه‌ای و تأثیر نوسانات دورپیوندی مانند MJO (نوسان مادن-جولیان) است.
