
به گزارش ابرامباد، همزمان با حضور مسعود پزشکیان، رئیسجمهور چهاردهم کشورمان، در نیویورک برای شرکت در نشست سالانه مجمع عمومی سازمان ملل، بار دیگر موضوع «گفتوگوی تمدنها» به کانون توجه بازگشته است.این ایده، که نخستین بار توسط سید محمد خاتمی در شهریور ۱۳۷۷ مطرح شد، با استقبال گسترده جهانی روبهرو گشت.
در همین زمینه، سید محمدعلی ابطحی، با اشاره به طرح ابتکاری «گفتوگوی تمدنها» توسط سید محمد خاتمی در سازمان ملل، اظهار داشت: رویکرد حاکم بر سیاست خارجی در دوره ریاستجمهوری آقای خاتمی، تفاوت اساسی با مسیرهای کنونی داشت. در آن برهه، هسته اصلی دیپلماسی بر تنشزدایی جدی در روابط بینالملل بنا شده بود.
ابطحی توضیح داد که فرآیند تنشزدایی، یک تعامل دوجانبه است و لازمه آن، اطمینان طرف مقابل از نیت واقعی ما برای کاهش خصومتهاست. بدین ترتیب، پیشنهاد حل چالشها از طریق گفتوگو، به یک طرح بسیار گیرا در عرصه جهانی بدل گشت که حتی سازمان ملل نیز آن را به آغوش کشید و این موفقیت، مایه سربلندی و افتخار برای ایران محسوب میشد.
این مقام سابق در دولت اصلاحات، تصریح کرد که متأسفانه این تفکر در داخل کشور با پذیرش روبهرو نشد. وی افزود: زیرا اساس گفتوگوی تمدنها و فرهنگها، بر مبنای تحول بخشیدن به نگرش غالب آن زمان در کشور، به سمت دیدگاهی نوین استوار بود؛ نگرشی که بر مبنای تعامل و گفتوگو بنا شده بود و میتوانست روابط ایران را با تمامی کشورهای جهان متحول سازد.
ابطحی در ادامه به وضعیت نابسامان روابط خارجی ایران در ابتدای دوره ریاستجمهوری خاتمی اشاره کرد و گفت: در آن مقطع زمانی، هیچ سفیری از کشورهای اروپایی در ایران حضور نداشت و ارتباطات دیپلماتیک در وضعیت بسیار نامطلوبی به سر میبرد. اما با رویکرد جدید، نه تنها روابط دوطرفه احیا شد، بلکه ارزشهای اسلامی نیز در عرصه جهانی تقویت گردید.
افشای مهم ابطحی: سید حسن نصرالله، دوران خاتمی را «طلاییترین» برای حزبالله نامید
ابطحی در بخش دیگری از صحبتهایش بیان داشت: «شخصاً پس از آغاز به کار دولت خاتمی، دیداری با مرحوم سید حسن نصرالله داشتم و از او درباره دیدگاهش نسبت به سیاست خارجی دولت وقت جویا شدم. پاسخ ایشان این بود که این دوره، بهترین زمان برای ماست. بعدها نیز بارها تأکید کردند که دوران آقای خاتمی، بهترین فرصت برای رشد و بالندگی حزبالله بود.»
این چهره سیاسی افزود: «حتی در آن دوره، بستری فراهم آمد که با تکیه بر گفتوگو، هم زمینه رشد حزبالله فراهم شود و هم گرههای روابط دیپلماتیک گشوده گردد. نمونه بارز آن، امضای پیمان صلح و توافقنامه امنیتی میان ایران و عربستان سعودی بود که برای نخستین بار در تاریخ روابط این دو رقیب اصلی منطقهای صورت گرفت.»
رئیس دفتر رئیسجمهور در دولت اصلاحات خاطرنشان ساخت که این وضعیت، مسیر جدیدی را برای ایران ترسیم میکرد. او اظهار داشت: «چنانچه آن راه پیگیری میشد، امروز ایران هم از نظر انقلابی قویتر بود، هم تعاملات گستردهتری با جهان داشت، هم تندروهای داخلی و خارجی مهار شده بودند و هم مردم از رفاه بیشتری بهرهمند میشدند. اما متأسفانه آن مسیر در داخل کشور با مخالفت روبهرو شد و فشارهای فراوانی برای توقف این حرکت و ادامه نیافتن این رویکرد اعمال گشت.»
ابطحی در پایان تأکید کرد: «امروز، فردا و در هر زمان دیگری، کشور به ادامه مسیر گفتوگو نیاز مبرم دارد و باید جهتگیریهای سیاست خارجی را بر اساس ارتباطات محکم با جهان شکل دهیم، در حالی که همزمان عزت، شرف و اصول انقلابی خود را نیز حفظ کنیم.»



