به گزارش ابرامباد، بر اساس اطلاعات ماهانه منتشر شده از سوی سازمان برنامه و بودجه، شاخص تورم نقطه‌به‌نقطه در سال ۱۴۰۴ با نرخ ۳۸.۸ درصد در فروردین آغاز شد و سپس با روندی پیوسته و صعودی، تا اسفند ماه به ۷۱.۸ درصد رسید.این سیر افزایشی در ابتدای سال ۱۴۰۵ نیز ادامه یافت؛ به طوری که ارقام تورم در فروردین ۱۴۰۵ معادل ۷۳.۵ درصد، در اردیبهشت ۸۳.۹ درصد و در خرداد ماه به ۸۴ درصد تخمین زده شده است.
این رقم ۸۴ درصدی در خرداد ۱۴۰۵، اوج تورمی بود که در سناریوهای سازمان برنامه پیش‌بینی شده بود. در گزارش اصلی نیز تاکید شده که نرخ تورم اردیبهشت ۱۴۰۵، بالاترین رکورد تورم نقطه‌به‌نقطه در طول دوران پس از انقلاب اسلامی محسوب می‌شود. کارشناسان سازمان برنامه توضیح داده‌اند که حذف ارز ترجیحی تنها یکی از دلایل این جهش قیمتی بوده و عوامل اصلی شامل ترکیبی از تکانه‌های ارزی، پیامدهای جنگ، فشارهای اقتصادی ناشی از محاصره، رشد فزاینده نقدینگی و کاهش عرضه کالاها بوده‌اند. از این منظر، خرداد ۱۴۰۵ در تحلیل سازمان برنامه، نقطه پیک بحران قیمتی را نشان می‌دهد؛ ماهی که تورم به بالاترین حد خود یعنی ۸۴ درصد رسید و پس از آن، با این فرض که یک توافق جامع حاصل شده و تحریم‌ها برطرف شوند، مسیر نزولی آغاز خواهد شد.
مهم‌ترین بخش این گزارش تورمی، پیش‌بینی کاهش چشمگیر تورم به ۲۹.۱ درصد تا اسفند ۱۴۰۵ است. بر اساس داده‌های ماهانه، پس از رسیدن تورم به ۵۲.۴ درصد در آذر ماه، سرعت کاهش آن در فصل زمستان افزایش می‌یابد؛ به گونه‌ای که تورم نقطه‌به‌نقطه در دی ۱۴۰۵ به ۴۳.۱ درصد، در بهمن به ۳۳.۸ درصد و در اسفند ماه به ۲۹.۱ درصد نزول خواهد کرد. این کاهش چشمگیر به معنای افت ۵۴.۹ واحد درصدی تورم نقطه‌به‌نقطه از خرداد تا اسفند ۱۴۰۵ است. در سناریوی سازمان برنامه، نرخ تورم نقطه‌به‌نقطه در سال ۱۴۰۶ بین ۱۴ تا ۱۸ درصد ثابت خواهد ماند که در صورت تحقق، پایین‌ترین نرخ تورم در یک دهه اخیر ایران خواهد بود؛ البته مشروط بر اینکه تمام پیش‌فرض‌های ذکر شده محقق شوند.
در واکنش به انتشار این گزارش، بسیاری از شهروندان و تحلیلگران در فضای مجازی دیدگاه‌های خود را مطرح کردند. یکی از مخاطبان بر این باور بود که تا زمانی که اصلاحات بنیادین در ساختار بودجه کشور صورت نگیرد، بهبود وضعیت اقتصادی غیرممکن است. دیگری در پاسخ به این دیدگاه، عملی شدن چنین اصلاحاتی را ناممکن دانست. فردی با نام مستعار “قاسم” با انتقاد نوشت: «باز هم وعده‌هایی که دولت چهاردهم می‌دهد.» شهروندی که به نظر می‌رسید ساکن آلمان است، با لحنی بی‌اعتماد اظهار داشت که باور ندارد مشکلات اقتصادی حل خواهند شد.
یکی از کاربران تحلیل این گزارش را نادرست خواند و دیگری با تردید پرسید: «آیا واقعاً می‌توان باور کرد که نرخ تورم کاهش می‌یابد؟» مخاطبی ابراز امیدواری کرد که این پیش‌بینی حتماً به حقیقت بپیوندد، در حالی که دیگری با طعنه نوشت: «حتماً دلار هم به ۵۰ هزار تومان می‌رسد!» فردی با نام “ایرانی” این پیش‌بینی‌ها را “توهم” نامید. یکی از شهروندان اظهار داشت: «یا ما مردم عادی از حقایق پشت پرده بی‌خبر هستیم یا شما بیش از حد دچار توهم شده‌اید.» “احمد” با تعجب پرسید: «مگر چنین چیزی ممکن است؟» و کاربری دیگر هشدار داد: «بهتر است نرخ تورم کاهش پیدا کند وگرنه بنیان زندگی ما از هم می‌پاشد.»
شهروندی دیگر صراحتاً بیان کرد که اصلاح ساختار بودجه مهم‌ترین اولویت اقتصاد ایران است. مخاطبی نیز تاکید کرد: «من معتقدم حداقل تا دو سال آینده، تورم روند افزایشی خواهد داشت. دولت باید به شدت مراقب پدیده ابرتورم باشد.» یکی از مشارکت‌کنندگان در بحث نیز با حسرت نوشت: «حیف از عمر ما که با تورم نابود شد.» و آخرین فردی که نظرش را به اشتراک گذاشت، با کنایه پرسید: «یعنی خودتان واقعاً فکر می‌کنید تورم کاهشی می‌شود؟»
