به گزارش ابرامباد، محمد باقر قالیباف، رئیس مجلس شورای اسلامی، در پیامی تند خطاب به وزیر خزانه‌داری آمریکا که در یکی از شبکه‌های اجتماعی منتشر شد، از او خواست تا با دقت به نوسانات قیمت نفت آتی عمان، بازدهی اوراق قرضه دولتی آمریکا و وضعیت ذخایر استراتژیک نفت این کشور نگاه کند.قالیباف در ادامه این پیام، با لحنی چالش‌برانگیز عنوان کرد: «قهرمان! تمام توان خود را به کار بگیر تا بر قیمت‌های آتی نفت تأثیر بگذاری؛ چرا که کل اعتبار و جایگاه تو به این موضوع گره خورده است. یا به تخلیه نفت از ذخایر استراتژیک ادامه بده، حتی اگر به سطوح خطرناکی برسد و شاهد فروریختن غارهای نمکی ذخیره نفت بر اثر کاهش شدید باشی، یا اینکه به قدرت‌های ماورایی تگزاس متوسل شو و دعا کن که چاه‌های ذخیره فرو نریزند. تمام دنیا در حال تماشای این صحنه است، انگار که پاپ‌کورن به دست، منتظر پایان نمایش توست.»
برای درک عمیق‌تر این موضع‌گیری رئیس مجلس، توجه به سه نکته کلیدی ضروری به نظر می‌رسد:
نخست اینکه، دولت آمریکا به منظور کاهش بازدهی اوراق قرضه بلندمدت، به خصوص اوراق ۱۰ ساله، و با هدف کاهش هزینه‌های استقراض خود پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای، اقدام به خریدهای بازخرید گسترده در بازار بدهی کرده است. با این حال، واکنش بازار به این مداخلات عمدتاً مقاومتی بوده و بازدهی‌ها نه تنها کاهش نیافته، بلکه در مواردی افزایش نیز یافته است. کارشناسان و منتقدان برجسته اقتصادی، از جمله چهره‌های باسابقه وال‌استریت نظیر استنلی دراکن‌میلر، این اقدامات را بی‌اثر و فاقد کارایی لازم دانسته و وضعیت بازار را در آستانه یک بحران جدی قلمداد می‌کنند.
ثانیاً، در برهه‌ای خاص و به دلیل شرایط جنگی با ایران و اختلالات احتمالی در تنگه هرمز، دولت ترامپ از طریق وزارت انرژی اقدام به آزادسازی حجم عظیمی از ذخایر استراتژیک نفت (SPR) به صورت اضطراری نمود. این امر باعث شد که سطح این ذخایر به پایین‌ترین حد خود از اوایل دهه ۱۹۸۰ میلادی برسد؛ به طوری که برخی گزارش‌ها آن را نزدیک یا کمتر از ۳۰۰ میلیون بشکه و حتی نزدیک به مرز خطر قانونی یعنی حدود ۲۵۲ میلیون بشکه تخمین زده‌اند. این ذخایر حیاتی در غارهای نمکی عظیم زیرزمینی در ایالت‌های تگزاس و لوئیزیانا نگهداری می‌شوند که یکی از مهم‌ترین آن‌ها سایت «برایان ماوند» در نزدیکی تگزاس است. تخلیه بی‌رویه و بیش از حد این غارها خطرات سازه‌ای جدی به همراه دارد، از جمله مشکلات مربوط به فشار هیدرولیکی، پایداری دیواره‌های نمکی، یکپارچگی چاه‌ها و حتی احتمال فروریزش یا آسیب دائمی به ظرفیت ذخیره‌سازی. پیش از این نیز، گزارش‌های تخصصی متعددی درباره کیفیت پایین کار، تغییر شکل چاه‌ها و ریسک‌های موجود در سایت‌هایی مانند «برایان ماوند» هشدار داده بودند.
سومین نکته این است که برخی از فعالان بازار نفت، تحت تأثیر سیگنال‌های ارسالی از سوی دولت آمریکا، به کاهش قیمت‌های آتی نفت امیدوار شده‌اند. این در حالی است که قیمت آتی نفت عمان و امارات، که به عنوان شاخصی برای انتظارات بازار از مسیرهای موازی تنگه هرمز محسوب می‌شود، در روزهای اخیر مرز ۱۰۰ دلار را نیز پشت سر گذاشته است. آمریکا به شدت بر روی کاهش قیمت آتی نفت این کشورها، از طریق جنگ روانی و اطمینان‌بخشی درباره بازگشایی مسیر جنوبی هرمز، حساب باز کرده بود. این انتظارات نادرست از قیمت آتی نفت، به همراه کاهش شدید ذخایر استراتژیک و افزایش نرخ بازده اوراق قرضه، مجموعاً وضعیت پیچیده و دشواری را برای دولت آمریکا و وزیر خزانه‌داری آن رقم زده است. این در حالی است که مقامات آمریکایی تلاش می‌کنند با لفاظی‌ها و اظهارنظرهای تند علیه ایران، این مشکلات را پنهان سازند، اما ارقام و شاخص‌های اقتصادی به وضوح و با صراحت بیشتری از واقعیت‌ها سخن می‌گویند.
