به گزارش پایگاه خبری ابرامباد، همزمان با نزدیک شدن به فصل بررسی لایحه بودجه سال آینده، نگرانی‌ها در خصوص سرنوشت اعتبارات فرهنگی کشور بار دیگر به موضوع اصلی بحث‌های پارلمانی تبدیل شده است. جمعی از نمایندگان مجلس با ابراز نگرانی از سهم اندک فرهنگ در بودجه عمومی، هشدار می‌دهند که قربانی کردن این حوزه برای جبران کسری بودجه، می‌تواند پیامدهای مخرب و بلندمدتی برای جامعه به همراه داشته باشد.
نمایندگان مجلس شورای اسلامی تقریباً به صورت یکپارچه معتقدند که کاهش بودجه فرهنگی نه تنها گرهی از مشکلات اقتصادی کشور باز نمی‌کند، بلکه یکی از اصلی‌ترین سپرهای دفاعی کشور در برابر جنگ نرم و تهاجم شناختی دشمن را تضعیف خواهد کرد. از دیدگاه آنان، در دورانی که دشمنان با ابزارهای رسانه‌ای و روانی به دنبال نفوذ در افکار عمومی هستند، نهادهای فرهنگی نقشی حیاتی در حفظ یکپارچگی اجتماعی، تقویت هویت ملی و افزایش مقاومت جامعه ایفا می‌کنند. آنها تأکید دارند که اگرچه اقتصاد و معیشت مردم اولویت‌های اساسی کشور هستند، اما چشم‌پوشی از فرهنگ به منزله نادیده گرفتن یک عنصر استراتژیک در امنیت و توسعه ملی است؛ عنصری که نباید هرسال در تنگناهای مالی قربانی شود.
فرهنگ؛ شالوده توسعه یا هزینه‌ای اضافی؟
مسلم صالحی، نماینده اقلید، با تأکید بر اینکه فرهنگ زیرساخت اصلی توسعه اجتماعی است، بیان می‌کند که کمبود بودجه، بسیاری از طرح‌های هنری و فرهنگی را متوقف کرده و این مسئله مستقیماً بر هویت ملی و انسجام جامعه تأثیر منفی می‌گذارد. او سرمایه‌گذاری در حوزه فرهنگ را یک سرمایه‌گذاری بلندمدت برای آینده می‌داند که می‌تواند به اشتغال‌زایی و رونق تولیدات داخلی نیز کمک کند.
برخلاف دیدگاهی که اقتصاد و فرهنگ را در مقابل هم قرار می‌دهد، اکثر نمایندگان بر ارتباط تنگاتنگ این دو حوزه تأکید دارند. عباس صوفی، نماینده همدان، معتقد است که تقویت زیرساخت‌های فرهنگی می‌تواند به کاهش آسیب‌های اجتماعی، افزایش کارایی نیروی کار و رشد صنایع فرهنگی منجر شود؛ صنایعی که در اقتصادهای پیشرفته جهان سهم چشمگیری دارند. به گفته وی، حتی با دستیابی به رشد اقتصادی، بدون وجود یک بستر فرهنگی غنی، مشکلات اجتماعی پابرجا خواهند ماند.
در این میان، موضوع «عدالت فرهنگی» نیز یکی از دغدغه‌های اصلی نمایندگان است. تمرکز بودجه در پایتخت و مراکز استان‌ها و نادیده گرفتن پتانسیل‌های فرهنگی مناطق محروم، بارها مورد انتقاد قرار گرفته است. فرشاد ابراهیم‌پور، نماینده ایذه و باغملک، با اشاره به ظرفیت‌های فرهنگی بکر در مناطق مختلف، تصریح می‌کند که کمبود اعتبارات موجب هدررفت این پتانسیل‌ها شده است. از نظر او، تحقق عدالت فرهنگی، لازمه دستیابی به عدالت اجتماعی است.
معیشت اهالی فرهنگ، زیر تیغ کمبود اعتبار
یکی دیگر از ابعاد نگران‌کننده کاهش بودجه فرهنگی، تأثیر آن بر زندگی و معیشت فعالان این عرصه است. هنرمندان، نویسندگان و اصحاب رسانه که موتور محرک تولیدات فرهنگی هستند، سال‌هاست با مشکلاتی نظیر عدم امنیت شغلی، بیمه ناکافی و حمایت‌های مالی محدود دست‌وپنجه نرم می‌کنند. علی کشوری، نماینده قائم‌شهر، تأمین امنیت شغلی و معیشتی هنرمندان را شرط لازم برای پویایی فرهنگی کشور می‌داند و معتقد است بی‌توجهی به این قشر، به افت کیفیت تولیدات فرهنگی منجر خواهد شد.
تکلیف قانونی دولت برای تقویت بودجه فرهنگی
حجت‌الاسلام حسنعلی اخلاقی‌امیری، عضو کمیسیون فرهنگی مجلس، سهم پایین فرهنگ از بودجه کل کشور را با اهداف انقلاب و برنامه‌های توسعه مغایر می‌داند و یادآور می‌شود که بر اساس برنامه هفتم توسعه، دولت مکلف به افزایش این سهم شده و مجلس با جدیت این موضوع را پیگیری خواهد کرد.
جبار کوچکی‌نژاد، نایب رئیس کمیسیون برنامه و بودجه، نیز تأکید می‌کند که بسیاری از آسیب‌های اجتماعی را می‌توان با هزینه‌ای بسیار کمتر از طریق سرمایه‌گذاری فرهنگی پیشگیری کرد. از سوی دیگر، عبدالوحید فیاضی، عضو کمیسیون آموزش، تصریح می‌کند که کار فرهنگی بدون منابع مالی ممکن نیست و هرگونه کاهشی در این بخش، فعالیت نهادهای فرهنگی و آموزشی را فلج می‌کند.
ضرورت بازنگری جدی در سهم فرهنگ از بودجه
پیمان فلسفی، نماینده تهران، بودجه فعلی حوزه فرهنگ را ناکافی دانسته و می‌گوید: «فعالیت‌های فرهنگی یکی از محورهای اصلی توسعه جامعه است و توازن فعلی میان بودجه این بخش و سایر حوزه‌ها منطقی نیست.» وی با اشاره به پیچیدگی‌های جنگ ترکیبی و تهاجم فرهنگی نوین، تأکید کرد که مقابله با این تهدیدات نیازمند برنامه‌ریزی دقیق و منابع کافی است. فلسفی افزود: «مجلس آماده است تا از پیشنهادهای سازنده دولت برای تقویت بودجه فرهنگی حمایت کند، زیرا این اقدام به معنای تقویت بنیان‌های هویتی و اجتماعی کشور است و باید به عنوان یک ضرورت ملی، نه یک انتخاب، به آن نگریسته شود.»
