به گزارش ابرامباد، اظهارات اخیر علاءالدین رفیع‌زاده، معاون رئیس‌جمهور و رئیس سازمان اداری و استخدامی کشور درباره لزوم بازنگری بنیادین در سیستم حقوق و بازنشستگی، با واکنش‌های متفاوتی از سوی مخاطبان مواجه شده است.این واکنش‌ها نشان می‌دهد که بخش بزرگی از بازنشستگان و خانواده‌هایشان، ضمن استقبال از اصلاحات ساختاری، بیش از هر چیز چشم‌انتظار پیامدهای عملی این سیاست‌ها بر زندگی و وضعیت مالی کنونی خود هستند.
رفیع‌زاده توضیح داده که دولت طرحی را ارائه کرده تا بخش‌هایی از درآمد کارکنان که در حال حاضر مشمول کسور بازنشستگی نیست، تحت پوشش این کسور قرار گیرد. در این پیشنهاد، بخشی از هزینه را کارمند و بخش دیگر را دولت پرداخت خواهد کرد. به گفته او، هدف از این طرح، تعدیل شکاف درآمدی میان دوران اشتغال و بازنشستگی از همان ابتدا است تا دولت‌های آینده ناچار نباشند این فاصله را از طریق همسان‌سازی جبران کنند.
با این حال، در میان نظرات کاربران، دغدغه‌های معیشتی در اولویت قرار داشت. یکی از مخاطبان با گلایه از وعده‌های توخالی نوشت: «وعده ندهید؛ وظیفه اصلی دولت و تمامی مسئولین، رسیدگی عملی به مشکلات مردم است.»
کاربری دیگر با اشاره به مشکلات زندگی بازنشستگان و افزایش مسئولیت‌های خانوادگی آن‌ها، خواستار توجه جدی‌تر به این قشر شد و عنوان کرد: «فکری به حال این بازنشسته‌ها بکنید که با آمدن نوه‌ها، عروس و داماد، بار مسئولیتشان سنگین‌تر شده است.»
در ادامه این بحث‌ها، شماری از مخاطبان نیز از تکرار وعده‌های اصلاح سیستم پرداخت در سالیان گذشته ابراز ناامیدی کردند.
یکی از کاربران با اشاره به سابقه قانون‌گذاری در این زمینه نوشت: «در سال ۸۷ قرار بود قانون مدیریت خدمات کشوری وضعیت را بهبود بخشد. سپس در سال ۹۴ قرار شد هزینه تمام‌شده خدمات دولتی محاسبه و بر اساس آن حقوق و مزایای کارکنان تعیین شود. حالا پس از این همه سال، کارمندی مایه شرمساری و بازنشستگی رنجی بزرگ است.»
در لابه‌لای دیدگاه‌ها، حتی درخواست‌های ساده‌تری مانند «لطفاً متن را درشت کنید» نیز به چشم می‌خورد، اما همزمان، مطالبه برای اصلاح بنیادین ساختار استخدامی نیز مطرح شده بود. یکی از کاربران بر این نکته تأکید کرد: «سیستم استخدامی باید تغییر کند.»
انتقاد از عملکرد دولت‌های پیشین نیز بخش دیگری از واکنش‌ها را دربر می‌گرفت. کاربری به اختصار و با تلخی نوشت: «هر کاری کردید، وضعیت ما بدتر شد.»
مخاطبی دیگر با اشاره به دشواری‌های زندگی بازنشستگان پرسید: «چرا ما نباید طعم یک زندگی خوب و شرافتمندانه را بچشیم و مجبوریم حسرت بخوریم؟ کی این وضعیت اصلاح خواهد شد؟ بازنشسته‌ای که حالا باید در آسایش باشد، با وجود عروس و داماد و نوه و هزار مشکل دیگر، باید درگیر تأمین نیازهای روزمره باشد و به فکر شغل دومی بگردد.»
بخش قابل توجهی از نظرات نیز مستقیماً به اجرای طرح متناسب‌سازی و وضعیت کنونی بازنشستگان معطوف بود. یکی از کاربران سؤال کرد: «چرا متناسب‌سازی حقوق بازنشستگان کشوری برای تمام بازنشستگانی که تا پایان سال ۱۴۰۴ بازنشسته می‌شوند، اجرا نمی‌شود؟»
کاربری دیگر نیز با ابراز تأسف کوتاه نوشت: «متأسفم برای یک عمر کار و تلاش.»
سپس، یکی از مخاطبان به موضوع مطالبات پرداخت‌نشده اشاره کرد و با قاطعیت نوشت: «شما هنوز معوقات ما را پرداخت نکرده‌اید.»
عده‌ای دیگر نیز تأکید کردند که بازنشستگان پس از سال‌ها خدمت، اکنون با افزایش سرسام‌آور هزینه‌های زندگی و کاهش قدرت خرید مواجه هستند. یکی از کاربران در این باره نوشت: «بازنشسته‌ها عمر و جوانی خود را وقف خدمت کرده‌اند. حالا که بازنشسته شده‌اند هم درآمدشان کمتر شده و هم هزینه‌هایشان بیشتر. دولت نباید اجازه دهد که آن‌ها شرمنده همسر، فرزندان، عروس، داماد و نوه‌هایشان شوند.»
در میان این همه واکنش، حتی خطاب مستقیم به رسانه نیز دیده می‌شد. یکی از کاربران با ضرب‌المثلی قدیمی نوشت: «دو صد گفته چون نیم کردار نیست.»
کاربری دیگر نیز خطاب به رسانه تأکید کرد: «این حرف‌ها برای رسانه کافی نیست. به عمل بپردازید. وقتی وضعیت ما بهبود یافت، آن وقت خواهیم فهمید که مسیرتان درست است.»
موضوع افزایش حقوق متناسب با نرخ تورم نیز از محورهای پر تکرار در میان نظرات بود. یکی از کاربران با اشاره به نحوه افزایش حقوق بازنشستگان نوشت: «دولت باید بر اساس قانون اساسی، حقوق بازنشسته‌ها را به میزان تورم افزایش دهد و حقوق کسانی که حداقل حقوق را دریافت می‌کنند، چند درصد بیشتر از نرخ تورم افزایش یابد.»
او در ادامه نسبت به شیوه افزایش حقوق برای حداقل‌بگیران و سایرین انتقاد کرد و افزود: «با این رویکرد که حداقل‌بگیران به میزان تورم پیشنهادی دولت و غیرحداقل‌بگیران کمتر از تورم، همه مستمری‌بگیران سال به سال فقیرتر می‌شوند.»
کاربری دیگر نیز راهکاری متفاوت پیشنهاد داد و نوشت: «لطفاً بیمه را اختیاری کنید و صندوق‌های خصوصی را فعال کنید؛ همانند بسیاری از کشورهای جهان.»
در ادامه، یکی از مخاطبان با تأکید بر لزوم اصلاح سیاست‌گذاری‌ها نوشت: «تمام اقدامات شما نتایج مطلوبی نداشته است، ابتدا سیاست‌گذاری‌ها را به درستی انجام دهید.»
در میان انبوه واکنش‌ها، یکی از نظرات مستقیماً به مهم‌ترین ابهام موجود در پیشنهاد رئیس سازمان اداری و استخدامی اشاره کرده است؛ این که اگر مبنای کسور کارکنان شاغل تغییر کند، این سیاست چه تأثیری بر بازنشستگان کنونی خواهد داشت؟
این کاربر پرسید: «ایشان لطف کنند و توضیح دهند که تغییرات حقوقی چه تأثیری بر بازنشستگان فعلی دارد؟ آیا ۹۰ درصد افزایش مشمول کسور کارکنان شاغل با فرمت جدید شما، به بازنشستگان کنونی نیز تعلق خواهد گرفت یا خیر؟»
این پرسش در حالی مطرح شده که رفیع‌زاده در تشریح طرح دولت، بیشتر بر اصلاح ساختار دریافتی کارکنان شاغل و پیشگیری از ایجاد فاصله میان حقوق دوران اشتغال و بازنشستگی در آینده تمرکز کرده است. از سوی دیگر، بخش قابل توجهی از نظرات مخاطبان نشان می‌دهد که دغدغه اصلی بسیاری از بازنشستگان، نه صرفاً اصلاح سازوکار آینده، بلکه وضعیت درآمد، مطالبات معوق و قدرت خرید آن‌ها در شرایط فعلی است.
مجموع این واکنش‌ها حاکی از آن است که انتشار خبر پیشنهاد جدید دولت در مورد تغییر مبنای کسور بازنشستگی، گفتمانی فراتر از یک اصلاح اداری را در میان مردم ایجاد کرده است؛ گفتمانی که از یک سو به اصلاح ساختار حقوق و بازنشستگی در سال‌های آتی مربوط می‌شود و از سوی دیگر، مطالبه بازنشستگانی است که می‌پرسند: نتیجه این سیاست‌ها برای زندگی و معیشت امروز ما چه خواهد بود؟
