به گزارش ابرامباد، با آغاز معاملات دوشنبه، بهای جهانی نفت شاهد خیزش دوباره بود؛ هر بشکه نفت برنت با ۸۴ سنت افزایش به ۸۴.۳۹ دلار رسید و نفت خام وست‌تگزاس اینترمدیت آمریکا نیز با ۶۰ سنت رشد، ۷۸.۷۷ دلار معامله شد.این افزایش در حالی رخ می‌دهد که هفته گذشته، هر دو شاخص اصلی نفت، ریزشی بیش از ۷ درصدی را تجربه کرده بودند. دلیل اصلی این کاهش، افزایش خوش‌بینی‌ها نسبت به احتمال توافق ایران و عمان برای ازسرگیری تردد عادی در تنگه هرمز بود؛ آبراهی که پیش از آغاز درگیری‌ها، مسیر عبور یک‌پنجم نفت جهان به شمار می‌رفت.
اما اکنون شرایط دستخوش تغییر شده است. جمهوری اسلامی ایران روز یکشنبه اعلام کرد که مذاکرات با عمان بر سر مسیرهای دریایی جدید در تنگه هرمز در مراحل پایانی قرار دارد، اما بلافاصله تأکید کرد که گشایش کامل و بدون محدودیت این آبراه حیاتی، منوط به پذیرش شروط تهران از سوی واشنگتن است.
یکی از کلیدی‌ترین این شروط، درخواست ایران برای جبران خسارات ناشی از حملات ایالات متحده است. این مطالبه، ابهامات فراوانی را در چشم‌انداز بازگشت سریع و بی‌قید و شرط کشتیرانی به هرمز ایجاد کرده است.
سوگاندا ساچدوا، بنیانگذار شرکت پژوهشی SS WealthStreet، بر این باور است که بازار نفت در حال حاضر در کشاکش دو نیروی متضاد قرار گرفته است: از یک سو، امید به توافق برای ازسرگیری کشتیرانی در هرمز می‌تواند به کاهش قیمت‌ها بینجامد و از سوی دیگر، اصرار ایران بر شروط خود و احتمال شکست مذاکرات، خطر اخلال در عرضه جهانی نفت را تشدید می‌کند.
همزمان با این تحولات دیپلماتیک، تنش‌های منطقه‌ای نیز بر نگرانی‌های بازار افزوده است. حوثی‌های یمن، مورد حمایت ایران، یکشنبه گذشته از حمله به تأسیسات شرکت نفتی آرامکو عربستان سعودی در پالایشگاه جازان خبر دادند. این حمله در بحبوحه تداوم تنش‌ها در منطقه و افزایش نگرانی‌ها درباره امنیت زیرساخت‌های انرژی خاورمیانه صورت گرفت.
افزون بر این، شرکت ملی نفت ابوظبی، ADNOC، گزارش داده است که از زمان آغاز درگیری‌ها، ۱۵ فروند از کشتی‌های آن در هنگام عبور از تنگه هرمز مورد حمله قرار گرفته‌اند؛ آماری که اهمیت حیاتی امنیت کشتیرانی در این گلوگاه انرژی را بیش از پیش آشکار می‌سازد.
هم‌اکنون، نگاه فعالان بازار به تحولات دیپلماتیک میان تهران، واشنگتن و مسقط دوخته شده است. هرگونه توافق موفقیت‌آمیز برای بازگرداندن کشتیرانی عادی، می‌تواند بخشی از ریسک‌های موجود در بازار نفت را کاهش داده و به افت قیمت‌ها کمک کند. در مقابل، شکست مذاکرات یا تداوم حملات به شناورها و تأسیسات نفتی، قادر است بار دیگر ضریب ریسک ژئوپلیتیکی نفت را افزایش داده و مسیر قیمت‌ها را صعودی کند.
بدین ترتیب، بازار نفت در شرایطی هفته جدید را آغاز کرده که تنگه هرمز همچنان به عنوان مهم‌ترین عامل ژئوپلیتیکی و تعیین‌کننده قیمت نفت شناخته می‌شود؛ متغیری که هر خبر جدید درباره بازگشایی کامل یا تداوم محدودیت‌های کشتیرانی در آن، توانایی تغییر سریع معادلات بازار را دارد.
